Posts Tagged ‘shopaholic’

Προχθές άρχισα να διαβάζω το «Shopaholic takes Manhattan», το οποίο είναι εξίσου αστείο με το πρώτο βιβλίο της γνωστής σειράς –συνεπώς δεν έχει καμία σχέση με τη βαρετή, ηθικοπλαστική κινηματογραφική μεταφορά του (συγγνώμη, αλλά ως οικονομολόγος βρίσκω τον παραλληλισμό της «άσωτης» ηρωίδας με την αμερικανική οικονομία τουλάχιστον ατυχή, για να μην αναφερθώ στην τελευταία σκηνή με τις κούκλες…).

shopaholic

(photo: www.filtersage.com)

Είναι μια σκηνή λοιπόν όπου η Becky (η πρωταγωνίστρια) ετοιμάζεται για ένα weekend στην εξοχή με τον καλό της και καταλήγει να πάρει 4 τζην (ένα λίγο ξεβαμμένο, ένα πολύ ξεβαμμένο, ένα κάπρι κι ένα καινούργιο Diesel) καθώς και ΟΛΑ της τα T-shirt (που να ξέρει αν θα ξυπνήσει με διάθεση να φορέσει ένα clean-cut λευκό ή ένα μπλουζάκι από συναυλία;). Όταν η κολλητή της της υποδεικνύει να διαλέξει ένα σύνολο για πρωί, ένα για βράδυ κι ένα για δίπλα στην πισίνα, η Becky πακετάρει άλλο σύνολο για την πισίνα, σε περίπτωση που έχει ήλιο, ένα άλλο, σε περίπτωση που έχει συννεφιά, ένα άλλο αν έχει ψύχρα (!) κλπ.

Η περσόνα της Becky βγάζει πολύ γέλιο, με τις περιπέτειες της και τις προσπάθειες της να εκλογικεύσει τις παρορμήσεις της («όλα τα παπούτσια κάποια στιγμή χαλάνε! Γιατί να μην πάρω τώρα αυτά τα καναρινί πέδιλα και να προλάβω το μοιραίο; Τι να κάνω, να μείνω χωρίς παπούτσια για να αναγκαστώ να πάρω ένα νέο ζευγάρι;»). Υπό μια διαφορετική οπτική γωνία όμως, η λογική της Becky δεν είναι και τόσο αλλόκοτη. Ίσως μάλιστα, η λογική των editorial μόδας «οργανώστε τη γκαρνταρόμπα σας» να είναι πολύ πιο ανεδαφική.

Ανήκω στις γυναίκες που σκέφτονται τι θα φοράνε τον χειμώνα από τον Αύγουστο, όταν το θερμόμετρο δείχνει ακόμα 37 βαθμούς –στην ξαπλώστρα, με τη Vogue ανά χείρας. Η λογική είναι: σκέφτομαι «φέτος χρειάζομαι καινούργιο παλτό/μπότες/τζην/βραδυνό φόρεμα», απομονώνω τα κομμάτια-κλειδιά και προγραμματίζω τις αγορές μου. Η τακτική αυτή έχει κάποια αποτελεσματικότητα: αν θέλω να  αγοράσω ένα σχετικά ακριβό παλτό, πρέπει να υπολογίσω τι άλλες ανάγκες έχω, για να σκεφτώ πως θα τις καλύψω. Στα συν και το ότι, με τη λογική αυτή, η γκαρνταρόμπα μου απέκτησε κάποια κλασσικά κομμάτια-«διαμαντάκια».

shopping list

(photo: www.grabitegrok.com)

Τον τελευταίο καιρό, η τακτική αυτή δεν μου φαίνεται πλέον τόσο ελκυστική. Όταν ψωνίζεις με βάση τις ανάγκες σου, πιο πιθανό είναι να βάλεις στη λίστα ένα στενό μαύρο παντελόνι καλής ποιότητας, παρά ένα ζευγάρι λεοπάρ πέδιλα ας πούμε. Αν αυτή η νοοτροπία κρατάει χρόνια, η ντουλάπα σταδιακά γεμίζει με τα ρούχα που οι fashion editors θεωρούν «κλασσικές αξίες» και «αλάνθαστες επιλογές», που όμως δεν έχουν αυτό το “x factor” του προσωπικού στυλ.

Οι ψύχραιμες αγορές βέβαια έχουν το πλεονέκτημα της εξοικονόμησης χρημάτων. Όπως γνωρίζει κάθε γυναίκα γαλουχημένη με τις συμβουλές των περιοδικών μόδας, οι αυθόρμητες αγορές ή οι αγορές τύπου Carrie «αγοράζω φόρεμα για το αποψινό ραντεβού» οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στην οικονομική κατάρρευση, καθώς η ντουλάπα γεμίζει με ρούχα που φοριούνται σε μια και μοναδική περίσταση (σε κάποιες περιπτώσεις δεν φοριούνται καν) και μετά που λεφτά για το παλτό που λέγαμε…Μιλώντας εκ πείρας, νομίζω ότι ήρθε η ώρα να καταρρίψουμε και αυτόν τον μύθο, ο οποίος, σε μεγάλο βαθμό, στηρίζεται στα πασπαρτού κομμάτια («αγοράζω ένα skinny τζην, που μπορώ να το βάλω και στο γραφείο και στο ραντεβού»). Η καθημερινή ζωή έχει δείξει ότι η pencil φούστα που χρειάζομαι για το γραφείο δεν θα είναι ποτέ το ιδανικό ένδυμα για ποτό στην πλατεία Καρύτση, όσες αλλαγές κι αν κάνεις στο styling –σε γενικές γραμμές, τα ρούχα πασπαρτού χρειάζονται τόσα αξεσουάρ για να «μεταμορφωθούν» που ίσως είναι καλύτερα να δίναμε τα λεφτά για ένα ξεχωριστό outfit  για το γραφείο κι ένα άλλο για το ποτό στο Pairidaeza.

Προσοχή, το post αυτό δεν είναι μια μακροσκελής εκλογίκευση των αυθόρμητων αγορών (η Becky δεν με έχει επηρεάσει τόσο πολύ). Νομίζω όμως ότι αν ψωνίζουμε απενοχοποιημένα ρούχα για «ειδικές περιστάσεις» (συνέντευξη/ραντεβού με γκόμενο/γάμο), σταδιακά, η γκαρνταρόμπα μας θα γεμίσει με ρούχα που πραγματικά αγαπάμε και θα φέρουν πάντα τη σφραγίδα του προσωπικού στυλ.

Υ.Γ.: Καλό φθινόπωρο. Το περιεχόμενο του stylesheet19 θα ανανεώνεται πλέον πιο τακτικά (αυτή είναι my September’s resolution).