Posts Tagged ‘little black dress’

Wedding fashion

Σε κάποια ηλικία, η ζωή σου αρχίζει να θυμίζει επικίνδυνα την καθημερινότητα του Hugh Grant στο «Τέσσερεις γάμοι και μία κηδεία»: κάθε βδομάδα, ένα νέο προσκλητήριο γάμου φτάνει στα χέρια σου, υπενθυμίζοντας σου οτι έχεις φτάσει στην ηλικία που η γενιά σου ζευγαρώνει. Τα προσκλητήρια που στοιβάζονται στο ράφι της βιβλιοθήκης είχαν αρχίσει να μου προκαλούν ιδιαίτερο άγχος. Μην πάει το μυαλό σας σε σκέψεις «κι εγώ πότε θα γίνω μάνα» και τέτοια, καμία σχέση. Απλά, έπρεπε να βρω τι θα φορέσω σε όλους αυτούς τους γάμους, οι οποίοι -ευτυχώς- είναι άσχετοι μεταξύ τους, άρα δεν έπρεπε να φοράω διαφορετικά ρούχα στον καθένα. Το ενδεχόμενο αγοράς καινούργιου wedding outfit αποκλείσθηκε γιατί α)δεν έχω λεφτά να δώσω σε βραδυνά ρούχα που, για τα δεδομένα της ζωής μου, είναι προορισμένα να φοριούνται αποκλειστικά σε γάμους (δεν λαμβάνω πολλές black tie invitations, άσε που, από ένα σημείο και μετά, οι γάμοι δεν είναι πλέον άσχετοι μεταξύ τους, σε έχουν δει με το ίδιο ρούχο, κλπ.) και β)βρίσκω κακόγουστη την υπερβολική ενασχόληση των καλεσμένων με την εμφάνιση τους, σε μια περίσταση που οι καλοί τρόπο (άρα και το καλό γούστο) υπαγορεύουν οτι τίποτα δεν πρέπει να επισκιάζει τη νύφη.

Η ασφαλής επιλογή ήταν ένα μαύρο φόρεμα και stilleto hills (τα πρώτα «κυριλέ» ρούχα που αγόρασα όταν έβγαλα το λύκειο, όταν οι βραδινές έξοδοι ήταν ακόμα huge deal), συνδυασμένα με ασημένιο τσαντάκι grandma vintage.

P6130236P6140258

Ποιό ήταν το πρόβλημα; Το συγκεκριμένο ντύσιμο ήταν σαν να έλεγε «γειά σας, ήρθα να κλέψω τον γαμπρό» -πολύ κακόγουστο. Επίσης, σέβομαι το γεγονός οτι, για κάποιος ανθρώπους, το να μπαίνεις σε εκκλησία με ντεκολτέ είναι προσβλητικό για τα πιστεύω τους.

Η λύση δώθηκε με ένα μάυρο σάλι με κρόσια και χρυσές και ασημένενιες κλωστές -grandma vintage again- et voila

P6130238

Και στα δικά σας!

Υ.Γ. Όπως θα καταλάβατε από το προηγούμενο post, δεν πιστεύω οτι στη μόδα και στο στυλ υπάρχουν κανόνες. Όμως, υπάρχει ένας που πρέπει να τηρείται πιστά: ΜΗΝ ΦΟΡΑΤΕ ΑΣΠΡΑ ΣΕ ΓΑΜΟ, ΕΚΤΟΣ ΑΝ ΕΙΣΤΕ Η ΝΥΦΗ

Και πάλι, και στα δικά σας!

Advertisements

Σωστό ή λάθος;

lbd

Τις προάλλες, έπεσα σε μια μεταμεσονύχτια επανάληψη του Sex and the City στον Alpha: ήταν το επεισόδιο που η Carrie πάει στην κηδεία ενός σχεδιαστή φίλου της, η Σάρλοτ γνωρίζει έναν χήρο και τα υπόλοιπα δεν τα θυμάμαι. Στην εισαγωγή του επεισοδίου, η Carrie αφηγείται «μόνο σε δύο περιπτώσεις μπορείς να φορέσεις το little black dress κατά τη διάρκεια της ημέρας: όταν φεύγεις αργά από ένα πάρτυ κι όταν αποχαιρετάς κάποιον από το πάρτυ της ζωής» -δηλαδή μόνο αν είσαι ξενυχτισμένη ή πας σε κηδεία.

Έπεσα απο’τα σύννεφα: δηλαδή όταν φοράω μαύρο φόρεμα κατά τη διάρκεια της ημέρας, έχω κάνει faux-pas? Γιατί φοράω αρκετά συχνά απλά μάυρα φορέματα την ημέρα -με σώζουν σε ημι-επίσημες επαγγελματικές υποχρεώσεις και μπορώ να τα κρατήσω ως το βράδυ, αν με πάρει η νύχτα στους δρόμους (συμβαίνει συχνά). Τι να κάνω; Να καταργήσω το stylesheet19; Να παραδοθώ στην αστυνομία μόδας; Να αυτομαστιγωθώ στο Σύνταγμα;  Ή μήπως να μην ασχολούμαι με «συμβουλές» ενός φανταστικού χαρακτήρα σήριαλ του οποίου η ενδυματολόγος είναι φανατική οπαδός του «φόρα ο,τι σου αρέσει»;

Για να νιώσω λίγο καλύτερα, ανέτρεξα στη βίβλο μου, το «Απόλυτο glam» της Cinzia Felizzeti. ΚΑθώς ψάχνω το κεφάλαιο για το ‘μικρό μαύρο φόρεμα», το μάτι μου πέφτει εκεί που η ιταλίδα fashion editor γράφει οτι, το 1964, η Ζενεβιεβ Αντουάν Ντάριο διατρανώνει στο βιβλίο A guide to elegance «δεν μπορώ παρά να εκφράσω τον τρόμο που νιώθω όταν βλέπω μια κυρία με βραδινά ρούχα να κρατάει μια κροκό τσάντα, για να δικαολογήσει το γεγονός οτι την έχει αγοράσει ένα τσουβάλι χρήματα. Ένα ερπετό τόσο θαυμαστό και τιμημένο θα έπρεπε να έχει το προνόμιο να αποσύρεται στα διαμερίσματα του μετά τις 5 το απόγευμα». Αμαάν, κι άλλο λάθος σκέφτηκα, αφού συνηθίζω να κρατάω το βράδυ μια μικρή φίδινη τσάντα της γιαγιάς μου (με όχι και τόσο βραδινά ρούχα βέβαια).

P6100232

Είχα αρχίσει να προβληματίζομαι σοβαρα, έτσι άρχισα να ψάχνω παλιά επεισόδια του SATC που έχω σε DVD (αφού τα έχω, γιατί βλέπω τις επαναλήψεις στον Alpha; Άλυτο μυστήριο) αποφασισμένη να πετύχω την άτιμη την Carrie με μαύρο φόρεμα καταμεσήμερο. Η αναζήτηση σταμάτησε νωρίς: στο αγαπημένο μου επεισόδιο «A woman’s right to shoes, η Patricia Field συνδυάζει -υπέροχα οφείλω να ομολογήσω- chino παντελόνι με ασημένια Manolos, μοιράζοντας απανωτά εγκεφαλικά στην Ζενεβιέβ Αντουάν Ντάριο και πετώντας στα σκουπίδια τους κανόνες της μόδας.

manolos chino carrie1a woman's right to shoes

τελικά υπάρχουν κανόνες στη μόδα; Κι αν ναι, γιατί φαίνεται τόσο ωραίο όταν κάποιοι τους σπάνε;