iFashionistas

 

Στα 80’s ήταν τα λευκώματα, στα 90’s τα test στα lifestyle περιοδικά, στα 00’s τα τεστ στο Facebook, ποια είναι όμως το απόλυτο ψυχογραφικό κριτήριο για την επόμενη δεκαετία; Μα φυσικά τα  iPhone apps, αφού μια ματιά στην οθόνη του iPhone μπορεί να φανερώσει πολλά για τις προτιμήσεις του ιδιοκτήτη του.

Στην δική μου οθόνη φιγουράρουν σε περίοπτη θέση η εφαρμογή TouchCloset, και το παιχνίδι Jojo’s Fashion show –naturellement.

  • TouchCloset

Λοιπόν, το TouchCloset (και γενικά, όλες οι εφαρμογές οργάνωσης της ντουλάπας) είναι το πιο απρόσμενο κόλλημα για εμένα, που συνήθως ψάχνω να βρω τα ρούχα μου σε «βουνά» υφάσματος πάνω σε καρέκλες και καναπέδες. Το TouchCloset, όπως και οι περισσότερες εφαρμογές του είδους της λειτουργούν με τον εξής τρόπο: φωτογραφίζεις ρούχα και αξεσουάρ, τα κατηγοριοποιείς, και συνθέτεις στο ημερολόγιο outfits, προσθέτοντας τα ρούχα που φοράς την συγκεκριμένη ημέρα. Η συγκεκριμένη εφαρμογή έχει το καλό ότι σου διαχωρίζει αν κάποιο ρούχο η αξεσουάρ είναι δικό σου ή δανεικό (έτσι, κρατάς αρχείο με το κίτρινο φόρεμα που σου είχε δανείσει η αδελφή σου, και πήγαινε τόοοσο ωραία με εκείνα τα λιλά πέδιλα…). Παρόλο λοιπόν που είμαι φοβερά ακατάστατη, έχω πωρωθεί απίστευτα με την mobile οργάνωση της ντουλάπας μου –σκέφτομαι μάλιστα, πώς όταν θα έχω φωτογραφήσει όλα μου τα ρούχα, και θα τα έχω ανά πάσα στιγμή μπροστά μου, θα μπορώ να δημιουργώ καινούργιους συνδυασμούς που δεν έχω σκεφτεί μέχρι σήμερα –και ούτε επρόκειτο, αν δεν αποκτούσα walk-in closet

Στα θετικά του το ότι μπορείς να βάζεις tags στα outfits, για να κάνεις πιο εύκολη αναζήτηση: για παράδειγμα, αν το κόκκινο Diane Von Furstenberg εμφανίζεται στα 4 από τα 5 outfits με tag “γάμος”, ;ίσως ήρθε η ώρα να αγοράσεις κάτι καινούργιο.

Μειονέκτημα: Δεν θα ήταν ωραίο να είχε και μια κατηγορία για τα ρούχα που είναι στο πλυντήριο;

 

  • Jojo’s Fashion Show

Απίστευτα εθιστικό παιχνιδάκι, στο οποίο καλείσαι να δημιουργήσεις συγκεκριμένα looks (bollywood, western, bride, biker), και βαθμολογείσαι γι’ αυτά σε μια εικονική πασαρέλα. Δεν έχω γίνει ακόμα πολύ καλή στο παιχνιδάκι, γι’ αυτό συχνά καταλήγω να πρέπει να συνθέσω black tie look με σακάκι φράκου, βερμούδα και σαγιονάρες (και να υποστώ τσουχτερή παρατήρηση «better than naked»), αν κρίνω όμως από την μανία με την οποία επιδίδομαι στο virtual styling, σε λίγο καιρό, θα έχω γίνει άσος!

Update: Το Bazaar της Elmec θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 8/5 , 10.00-20.00, και Κυριακή 9/5, 10.00-18.00

Δεν ξέρω αν συνηθίσατε τις βάτες, τα κολάν και τις γούνες των 80’s, πάντως οι φίλοι μας του International Monetary Fund μας κατέστησαν σαφές οτι, στους επόμενους μηνες, η «λιτότητα» (λέξη-σήμα κατατεθέν των 80s) θα γίνει πολύ, μα πολύ της μόδας.

Πώς θα διαμορφωθεί το shopping στα χρόνια της λιτότητας; Απ’ οτι φαίνεται, οι fashion retailers στην Ελλάδα θα προσαρμοστούν στα δεδομένα των καιρών, οργανώνοντας bazaars (τον τελευταίο μήνα διοργανώθηκαν τρία!), και κάνοντας δελεαστικές προσφορές.

  • Elmec Bazaar

Αν το Σαββατοκύριακο σας βγάλει ο δρόμος προς το Κορωπί, περάστε από το Bazaar της Elmec Sports, για να βρείτε brands όπως Juicy Couture, Patrizia Pepe, Maje, Converse, Ugg, Joseph κ.α. σε τιμές 60%-70% κάτω της αρχικής. Η διεύθυνση είναι Ηφαίστου 49, στο Κορωπί. Ενόψει καλοκαιριού, αν βρείτε σορτς Juicy Couture σε καλή τιμή, χτυπήστε στο άφοβα. Τώρα για Ugg δεν ξέρω αν θα βρείτε -αν κρίνω απ’ οτι κυκλοφορεί στους δρόμους, Μαιο μήνα, δεν πρέπει να υπάρχει πια ούτε ένα ζευγάρι Ugg που να έχει ξεμείνει στις αποθήκες ως στοκ.

Επειδή το εν λόγω bazaar γίνεται στο Κορωπί, νομίζω οτι αν πάτε πρωί, θα επικρατούν σχετικά ανθρώπινες συνθήκες -όρκο δεν παίρνω.

  • Lacoste: Οικονομικό sur mesure

Μια βασική αρχή του recession chic επιβάλει να αγοράζεις λιγότερα ρούχα, αλλά αυτά που παίρνεις να είναι καλής ποιότητας, και να «αντέχουν» στις συχνές αλλαγές μόδας. Μέχρι τώρα, δεν έχω καταφέρει να ακολουθήσω αυτόν τον κανόνα κατα γράμμα, αν όμως η ανανέωση της καλοκαιρινής γκαρνταρόμπας σας περιλαμβάνει μια «επένδυση» στα διαχρονικά ρούχα της Lacoste, η εταιρεία γιορτάζει τα 80 χρόνια της, προσφέροντας το κλασσικό polo L.12.12 με αποτυπωμένα τα αρχικά σας επάνω του, με αγορές άνω των 250 ευρώ. Εναλλακτική πρόταση: αν σκοπεύετε να ξοδέψετε το συγκεκριμένο, διόλου ευκαταφρόνητο, πόσο σε ρούχα Lacoste, μπορείτε να αξιοποιήσετε την προσφορά για να κάνετε ένα δώρο στον φίλο σας το κλασσικό πόλο με τα αρχικά του.

Η ενέργεια αυτή θα πραγματοποιείται σε όλες τις  Boutique Lacoste, από τη Δευτέρα 3 Μαΐου, έως τη Δευτέρα 31 Μαΐου.  Μόνη προϋπόθεση, οι αγορές LACOSTE αξίας τουλάχιστον 250€, με μία μόνο απόδειξη.

Ενδύεσθαι-Once again, with feelings

Πριν από δύο εβδομάδες, επισκέφθηκα την έκθεση Ενδύεσθαι στο Μουσείο Μπενάκη. Με τις αναμνήσεις της αξέχαστης έκθεσης  «Πτυχώσεις» στο μυαλό, διάβηκα το κατώφλι του μουσείου, γεμάτη προσδοκίες.

Κάτι οι μεγάλες προσδοκίες, κάτι η πληθώρα ρούχων που κρέμονταν στοιβαγμένα, και δεν μπορούσα να δω (αφού δεν επιτρεπόταν να τα αγγίξω), κάτι οι απορίες για τα μικρά τσαντάκια που θύμιζαν παλιά σίδερα, οι οποίες έμειναν αναπάντητες καθώς τα αξεσουάρ δεν είχαν κάποια επεξηγηματική επιγραφή, κάτι ο αυστηρός φύλακας που δεν μας άφησε να τραβήξουμε φωτογραφίες, και η εντύπωση που αποκόμισα από την έκθεση δεν ήταν αυτή που περίμενα.

Λίγες μέρες μετά την επίσκεψη μου στο Μπενάκη, η κυρία Αγγελική Ρουμελιώτη επικοινώνησε μαζί μου, για να μου δώσει πληροφορίες για την έκθεση. Βρήκα κι εγώ την ευκαιρία να της διατυπώσω τα «παράπονα» μου. Με ευγένεια και σαφήνεια, η Αγγελική μου εξήγησε οτι «απώτερος στόχος αυτής της  έκθεσης είναι να δημιουργηθεί ένα Μουσείο «Πολιτισμού του Ενδύματος» και ένα ερευνητικό κέντρο. Με αυτόν τον στόχο σε προτεραιότητα, το Ίδρυμα,  «κάνει μια επίδειξη δύναμης» στην έκθεση «Ενδύεσθαι», δείχνοντας τον πλούτο της συλλογής του». Με άλλα λόγια, σκοπός των διοργανωτών την έκθεσης είναι να δείξουν οτι υπάρχει πληθώρα ρούχων, τα οποία αξίζει να εκτεθούν σε ένα μουσείο, και μας αφήνουν να πάρουμε μια μικρή γεύση με το «Ενδύεσθαι».

Οπως καταλαβαίνεται, η Αγγελική με αποστόμωσε και με έκανε να νιώσω άσχημα για την αυστηρή κριτική μου, έτσι λοιπόν, σας προτρέπω να πάτε να δείτε την έκθεση -και μόνο για το φούξια φόρεμα με την λεοπάρ ζώνη της Λένας Κατσανίδου αξίζει τον κόπο

Exhibition tips

  • Θα διασκεδάσετε πολύ με το βίντεο στην είσοδο της έκθεσης που δείχνει fashion shows των 70s, στο ξενοδοχείο «Βασιλεύς Γεώργιος» -ναι, αυτό πάνω από το T-Palace εννοεί
  • Ομοίως, και στο κομμάτι με τα εσώρουχα, όπου παρουσιάζονται τα άβολα κρινολίνα που υποστήριζαν τα φορέματα εποχής -και μετά εμείς βρίσκουμε άβολα τα wonderbra και τα string!

  • Αφιερώστε λίγο χρόνο παραπάνω στους ξένους σχεδιαστές, για να θαυμάσετε το Chanel suit και το New Look του Christian Dior
  • Αν είστε σαν κι εμένα, και θέλετε περισσότερες πληροφορίες για τα ρούχα, μπορείτε να παρακολουθήσετε τις ξεναγήσεις που κάνουν γνωστοί σχεδιαστές μόδες

30 Απριλίου, 7:00 μ.μ. Ιωάννα Παπαντωνίου

7 Μαΐου, 7:00 μ.μ. Ιωάννα Παπαντωνίου

8 Μαΐου, 12:30 μ.μ. Εριφύλλη Νικολοπούλου

9 Μαΐου, 12:30 μ.μ. Εριφύλλη Νικολοπούλου

14 Μαΐου, 7:00 μ.μ. Ιωάννα Παπαντωνίου

15 Μαΐου, 12:30 μ.μ. Βάσω Κόνσολα

16 Μαΐου, 12:30 μ.μ. Μάρκελος Νύκτας

Εύχομαι ολόψυχα η πρωτοβουλία του Πελλοπονησιακού Λαογραφικού Ιδρύματος να έχει την επιθυμητή κατάληξη, δηλαδή την ίδρυση ενός Μουσείου Πολιτισμού του Ενδύματος -ελπίζω μόνο σε αυτό να μας αφήνουν να τραβάμε φωτογραφίες 🙂

Camper city stories

Αυτές είναι οι Camper μπότες μου, τις οποίες αγόρασα πριν από έναν χρόνο στην Βαρκελώνη, ώς αποζημίωση στα πόδια μου για τον ατέλειωτο ποδαρόδρομο στους δρόμους της πρωτεύουσας της Καταλανίας.

Είναι μάλλον κοινό μυστικό οτι τα Camper είναι τα πιο άνετα παπούτσια του κόσμου, ιδανικά για ατέλειωτες ώρες περπατήματος. Σε αυτό το σημαντικό πλεονέκτημα επίλεξε να εστιάσει η εταιρεία, λανσάροντας τον online διαγωνισμό της  «γράψτε την δική σας ιστορία, γράψτε για την πόλη σας». Σύμφωνα με την σχετική ανακοίνωση, «Η Camper σε συνεργασία με καταξιωμένους  εκπαιδευτικούς οργανισμούς  (Scuola Holden, London School of Journalism, Aleph Ecriture, Escuela de escritores) διοργανώνουν διαγωνισμό, αποκλειστικά για το Internet, με θέμα: «Μια σύντομη ιστορία για την πόλη μου».

Οι συμμετέχοντες καλούνται να φορέσουν τα Camper παπούτσια τους, να περιπλανηθούν στην πόλη και να μοιραστούν με όλη την Ευρώπη μικρές ιστορίες της δικής τους πόλης: μυστικές διαδρομές, ιδιαίτερες γειτονιές, μικρά μυστικά.

Σύμφωνα με το δελτίο τύπου, η ιστορία πρέπει να είναι μέχρι 900 χαρακτήρες, όσο δηλαδή δύο μικρές παράγραφοι. Οι συμμετοχές υποβάλλονται στο site της Camper, από τις 15 Απριλίου μέχρι τις 15 Μαίου. Η ιστορία μπορεί να είναι στα αγγλικά, ή στα γαλλικά ή στα ισπανικά ή στα ιταλικά ή στα γερμανικά, και ένας καταξιωμένος συγγραφέας θα επιλέξει την καλύτερη ιστορία: ο Enrico Brizzi (ιταλικά), ο Ian Sinclair (Αγγλικά), η Annie Saumont (Γαλλικά), η Claudia Rusch (Γερμανικά), και η Agustïn Fernandez Mallo (στα ισπανικά) -(5 νικητές για 5 διαφορετικές γλώσσες) 
Το έπαθλο του διαγωνισμού είναι σεμινάρια δημιουργικής γραφής σε έναν από τους συνεργαζόμενους ευρωπαϊκούς εκπαιδευτικούς οργανισμούς που συνδέονται με το διαγωνισμό:  Scuola Holden, London School of Journalism, Aleph Ecriture, Escuela de escritores, και ο πρώτος συγγραφέας της καλύτερης ιστορίας θα κερδίσει ένα μοναδικό Σαββατοκύριακο στο Casa Camper hotel, στο Βερολίνο ή στη Βαρκελώνη. Τα ονόματα των νικητών θα ανακοινωθούν στις 15 Ιουνίου.

Οσοι και όσες θεωρείτε οτι βρίσκετε ακόμα όμορφα σημεία στην Αθήνα, άξια να μπουν σε μια ιστορία, σπεύσατε -εγώ δυσκολεύομαι κάπως πλέον αν βρω κάτι όμορφο στην πόλη μου.

Δεν είμαι καλή στο να γράφω νεκρολογίες και αναμνήσεις από έναν άνθρωπο που έχει πεθάνει. Ιδιαίτερα όταν αντιμετώπιζα τον αποθανόντα με σκεπτικισμό και ειρωνική διάθεση όσο ζούσε.

Γνώρισα τον Malcolm McLaren, πριν από τρία χρόνια, ως keynote speaker στο Marketing Directors Forum της εταιρείας στην οποία εργάζομαι, της Boussias Communications. Ημουν η junior δημοσιογράφος που στεκόταν δίπλα του στην συνέντευξη τύπου που οργανώσαμε πριν το συνέδριο, για να του μεταφράζω τις ερωτήσεις των άλλων δημοσιογράφων. Στα μάτια μου, ο κοκινομάλλης γερούλης, με το γκρί πουλοβεράκι, δεν ανταποκρινόταν καθόλου στην εικόνα που είχα στο μυαλό μου για τον εμπνευστή του punk. «Απλά κερδίζει λεφτά εξαργυρώνοντας το παρελθόν του» έλεγα στον εκστασιασμένο συνάδελφο μου, την επόμενη μέρα, στο συνέδριο, ακούγοντας τον να διηγείται για μια ακόμη φορά το πώς έχασε την παρθενιά του από την Vivienne Westwood. «Νομίζω οτι πλέον θυμάμαι περισσότερο την πρώτη φορά του Malcolm, παρά την δική μου», τόνιζα δηκτικά στον συνάδελφο μου, ο οποίος μου επίτασε να σωπάσω, για να μην χάσει ούτε μια λέξη από την παρουσίαση του πρώην manager των Sex Pistols.

Μπορεί να ισχυριστεί κάποιος οτι μεγάλωσε και ωρίμασε μέσα σε τρία χρόνια; Όχι, χωρίς να ακουστεί μελοδραματικός, ιδιαίτερα όταν το έναυσμα για αυτήν την συνειδητοποίηση είναι ο θάνατος ενός ανθρώπου. Το μόνο που μπορώ να πω είναι οτι, με τρία χρόνια δουλειάς παραπάνω στην καμπούρα μου, η ιστορία του Malcolm McLaren, για το πώς εδραιώθηκε με την Vivienne Westwood στο στερέωμα της λονδρέζικης μόδας, ως απόρροια της προσπάθειας τους να «αποτύχουν παταγωδώς» στο να πουλήσουν ρούχα, άρα και να συμβιβαστούν με το status quo της καθώς πρέπει King’s Road, «της οποίας η παρακμή εκφραζόταν μέσα από ανθρώπους ενδεδυμένους με βελούδινα κοστούμια, βικτωριανά παλτό και σκωτσέζικο ταρταν» (σας θυμίζει τίποτα η σύνδεση του ταρτάν με την παρακμή;), φαίνεται να έχει πλέον διαφορετικό νόημα. «Μόνο αν συμβιβαστείτε με την έννοια της αποτυχίας, και μάλιστα της παταγώδους αποτυχίας. μπορείτε πραγματικά να πάρετε ρίσκα και να προχωρήσετε στην ζωή σας», έλεγε ο Malcolm.

Είπαμε όμως, τότε ήμουν μια κυνική 28χρονη, που νόμιζε οτι τα ξέρει όλα. Ως φόρο τιμής λοιπόν στον εκλειπόντα, αναφέρω μόνο τις στυλιστικές του επιλογές, που σημάδεψαν την ζωή του:

  • Το μπλε λαμέ κοστούμι, που φορούσε την πρώτη του μέρα στην King’s Road, ως αντίδοτο στον καθωσπρεπισμό της
  • Την πρώτη μπουτίκ που άνοιξε με την Vivienne Westwood, η οποία πωλούσε χαβανέζικα πουκάμισα, φθαρμένα τζην και rock n’ roll φουστες -οτιδήποτε ήταν αυθεντικό
  • Τα bondage παντελόνια που λάνσαρε στην ίδια μπουτίκ, λίγα χρόνια μετά, όταν πλέον ονομαζόταν SEX, τα οποία έφτιαχνε από το ύφασμα των στολών των εργατών στους βρετανικούς σιδηροδρόμους (ταξίδεψε στο Μαντσεστερ για να βρει το εργοστάσιο που έβγαζε αυτά τα παντελόνια). Τα bondage military pants του McLaren ήταν ενωμένα στα γόνατα, και είχαν ένα φερμουαρ κατά μήκους του καβάλου, μέχρι πισω. «Με τι άλλο θα μπορούσε να ντυθεί η μηδενιστική βρετανική νεολαία της εποχής», αναρωτιόταν.
  • Τα iconic T-shirts που ο ίδιος καθιέρωσε, με πορτρέτα του Στάλιν και γυμνούς cowboy να αγγίζονται (τόσα χρόνια πριν το Brokeback Mountain), τα οποία πωλούσε στην ίδια πάντα μπουτίκ του King’s Road, μόνο που πλέον λεγόταν Seditionaries-Clothes for Heroes. Το νέο μαγαζί είχε σπασμένους σωλήνες και πατώματα, «ώστε οι πελάτες να βλέπουν τα ποντίκια από τους υπονόμους, καθώς πηγαίναν στο ταμείο. Ήθελα να νιώθουν σαν ποντίκια που το σκανε από το βυθιζόμενο καράβι»

Και πολλά άλλα, που θα χρειαστούν πολλά post για να τα γράψω.

Anyhow, Malcolm με το γκρι πουλοβεράκι, R.I.P.

Τι είναι stylesnob; Εκτός από το brand των καινούργιων μου παπουτσιών, είναι κι ένας νεολογισμός που μάλλον με εκφράζει απόλυτα. Αν έπρεπε να δώσω έναν ορισμό στο λεξικό, θα ήταν κάπως έτσι «το άτομο που αποφεύγει τις μόδες που υιοθετούνται μαζικά, όσο κι αν ταιριάζουν στο στυλ ή στην αισθητική του».

Ναι, είμαι stylesnob και το παραδέχομαι. Οσο και να μου αρέσει ένα ρούχο, μόλις δω οτι παραφοριέται, το απορρίπτω αμέσως, και ψάχνω εναλλακτικές λύσεις. Guilty as charged!

Ως stylesnob λοιπόν, μοιράζομαι μαζί σας τα πρώτα δείγματα μαζικών trend που εντόπισα στις Αθηναίες που βάζουν δειλά-δειλά τα πρώτα ανοιξιάτικα outfits, αλλά και τις εναλλακτικές σε αυτά λύσεις.

  • Cargo pants

Balmain S/S 2010, photo Netaporter

Πρωταγωνιστής στα ανοιξιάτικα ντεφιλέ, αλλά και στα editorials κάθε ελληνικού περιοδικού που σέβεται τον εαυτό του. Μου αρέσουν πολύ (ειδικά το αξίας 2.000 ευρώ Balmain της φωτογραφίας -έχει λεπτομέρειες από χρυσό!!!) αλλά η stylesnob μέσα μου μου λέει οτι σε ένα μήνα από τώρα, κάθε μαγαζί της Αθήνας θα θυμίζει επικίνδυνα καψιμί.

Θα προτιμήσω λοιπόν ένα εμπριμέ harem παντελόνι -αν φανώ αρκετά τολμηρή, μπορεί να επιλέξω ένα με παγιέτες για πρωινές εμφανίσεις

Joseph, S/S 2010, photo Netaporter

  • Denim…everywhere

Stella McCartney, S/S 2010, Photo style.com

Το πως νιώθω για τα total denim looks, το γνωρίζετε. Χωρίς αμφιβολία όμως, το τζην είναι ο πρωταγωνιστής της άνοιξης του 2010 -ακόμα και η λατρεμένη Mulberry υπέκυψε στην ανεξήγητη γοητεία του.

Mulberry, S/S 2010, photo netaporter

Η stylesnob χρίζει εναλλακτικό βασιλιά των ανοιξιάτικων υφασμάτων το neoprene, και εύχεται πρώτον, να βρει λεφτά για το neoprene φόρεμα της κάτωθι φωτογραφίας, και δεύτερον, να κρατήσει το trend, ώστε τα 200+ ευρώ να πιάσουν τόπο.

Alexandra Cassaniti, photo Lopi

  • Clogs

Chanel S/S 2010, photo style.com

Ποια snob που σέβεται τον εαυτό της θα δεχόταν να φορέσει…τσόκαρα; Απαπα, απορρίπτονται χωρίς δεύτερη σκέψη, για να δώσουν την θέση τους σε flat από εξωτικά δέρματα (αυτά, όσο hit και να γίνουν, θα παραμείνουν λατρεμένα).

Miu Miu, S/S 2010, photo netaporter

Υ.Γ. Συμβουλή προς πωλήτριες: Επειδή κυκλοφορούν περισσότερες stylesnob απ’ οτι νομίζετε, μην κάνετε το ολέθριο λάθος να χρησιμοποιείτε ως επιχείρημα πώλησης την φράση «είναι το τελευταίο μας κομμάτι, όλα τα άλλα πουλήθηκαν». Καμία stylesnob δεν θέλει να αγοράσει κάτι  που έχει ήδη φορεθεί από πολλές!

Style point(e) system

Στις αρχές της δεκαετίας του 1980, το δίπτυχο «πιάνο-μπαλέτο» ήταν ακόμα το απαύγασμα των εξωσχολικών δραστηριοτήτων για κοριτσάκια. Ετσι κι εγώ, ως μικρό κοριτσάκι, προσπάθησα πολλές φορές να την βγάλω καθαρή στο μαρτύριο που συνιστούσαν για εμένα τα μαθήματα μπαλέτου (ευκαιρίας δοθείσης, κάνω μια έκκληση στους γονείς που πιθανόν διαβάζουν stylesheet19: αν το κοριτσάκι σας είναι 1,65 στην τετάρτη δημοτικού, μην χάνετε τον χρόνο σας με το μπαλέτο, γράψτε το σε ομάδα μπάσκετ ή βόλευ, και μην το παιδεύετε με position και pointes).

Μεγαλώνοντας όμως, υποτίθεται οτι ωριμάζουμε και αφήνουμε πίσω τα παιδικά μας «τραύματα». Ετσι κι εγώ, όταν βρέθηκα en avant από ένα ζευγάρι μπαλαρίνες Stylesnob, στο χρώμα του δέρματος, στο Vanity&Posh της Ερμού, ξέχασα τις κακές αναμνήσεις από στριμμένες δασκάλες μπαλέτου, έκανα plie για να τις δοκιμάσω, και μόλις διαπίστωσα πόσο μαλακές είναι, έκανα ένα pas de valse προς το ταμείο για να τις αποκτήσω.

Και τώρα κάνω pirouettes στους δρόμους της Αθήνας!

Υ.Γ.1: Τα παπουτσάκια μπαλέτου φαίνεται να προτιμά και η Ζιζέλ -η οποία βέβαια, και σκυριανά τσαρούχια να βάλει, κούκλα θα είναι (η φώτο δημοσιεύθηκε στο troktiko)

Υ.Γ. 2: Για να διατηρήσω το κρεμ χρώμα τους, τις «αδιαβροχοποίησα» με το Collonil Waterspray, το οποίο συνιστά η Mulberry για την περιποίηση των τσαντών της.

UPDATE: Για το AXDW, πολύ ωραίο post ανέβασε και η Mika. Είμαι ασυγχώρητη που το ξέχασα!

Η αλήθεια να λέγεται: τι να γράψω τώρα εγώ για το Athens Exclusive Designers Week, οταν οι ταλαντούχες κυρίες Alecca Rox, Chloe in the Sky, Lopi, Queen B, Nina Malvada και Elena έδωσαν τοσο καλά posts για το event; Τελευταία και καταϊδρωμένη λοιπόν, σας μεταφέρω κι εγώ με τη σειρά μου τις εντυπώσεις από μια πραγματική γιορτή της μόδας.

  • Πολλά shows, όπως αυτό του  Sense Nu by Dionisis Chalikias (από το οποίο και το παραπάνω βίντεο) είχαν post-80s αναφορές, με ρούχα σε μαύρο χρώμα, πολλά φερμουάρ, που δίνουν έμφαση και όγκο στο πάνω μέρος του σώματος
  • Ο κόσμος ήταν εμφανέστατα fashion conscious, ενώ το γεγονός οτι δεν είδα πολλά υπερβολικά outfits (εντάξει, κυκλοφορούσε μια σωσίας της Lady gaga, αλλά ήταν η εξαίρεση), τύπου «ήρθα σε fashion show και ντύθηκα fashion victim/meta mix & match», μόνο ως θετικό μπορεί να χαρακτηριστεί
  • Btw, το αντρικό τζην, με γυρισμένα μπατζάκια, σακάκι και ψηλοτάκουνα πέδιλα ήταν το runway outfit που προτίμησαν οι πιο καλοντυμένες παριστάμενες στο AXDW -το δερμάτινο κολάν μάλλον δεν ταίριαζε με τις πρώτες γλυκιές βραδιές του Μαρτίου
  • Στο AXDW είδα για πρώτη φορά το περιοδικό Spoil Me, το οποίο μου έκανε άριστη εντύπωση: ποιοτική έκδοση, με πολύ ωραίες φωτογραφίσεις μόδας. Ακόμα και τα advertorials σε έπειθαν οτι η συντάκτρια προτείνει κάτι εκ πείρας, δεν κάνει «χάρη» στον διαφημιζόμενο. Στα συν και οι συμβουλές του σε θέματα μόδας: είναι το μοναδικό περιοδικό που επιτάσσει ευθαρσώς στις αναγνώστριες του να αγνοήσουν τα τσόκαρα που είναι της μοδός φέτος, ακόμα και αν φέρουν την υπογραφή Chanel -την στιγμή που άλλα, μεγάλα, ξένα περιοδικά μόδας, αποθεώνουν τα χοντροπάπουτσα. Thumbs up.
  • Τέλος, αληθεύει η φήμη οτι η Barbara Bui παρουσίασε λιγότερα κομμάτια από αυτά που είχε προγραμματίσει, επειδή τα δείγματα ήταν πολύ μικρά (!!!!!!) για τα μοντέλα; Αν είναι αλήθεια…oh my god!

Σε γενικές γραμμές, τα φετεινά ανοιξιάτικα trends μου αρέσουν πολύ -και είναι πολύ δύσκολο να με εντυπωσιάσει κάτι στην ανοιξιάτικη/καλοκαιρινή μόδα, δεδομένου του οτι, οι σχεδιαστές συνήθως φυλάνε τα «καλά» για τις χειμερινές συλλογές τους, και οτι, από ένα σημείο και μετά, όλη η καλοκαιρινή μόδα συνοψίζεται σε μαγιώ, παρεό και havaianas. Δυστυχώς όμως, ανάμεσα στα κομψά αθλητικά φορέματα Gucci, τα safari chic σύνολα Chloe και το ανανεωμένο στρατιωτικό look Balmain, ξεπροβάλλουν τέσσερις εφιάλτες της μόδας: κάποιους από αυτούς, τους έζησα από πρώτο χέρι, και δεν με χαροποιεί ιδιαίτερα που τους βλέπω να επανέρχονται στο προσκήνιο.

  • Ξεπλυμένο total τζην λουκ

photo: Chloe S/S 2010, http://www.style.com

«Υπάρχει κάτι χειρότερο από το να είσαι τυφλός;» αναρωτιόταν, σε μια κρίση αλτρουϊσμού, η Σάρλοτ του Sex and the City, σε κάποιο επεισόδιο της τελευταίας σεζόν. «Πετροπλυμένο τζην και ασορτί σακάκι» ήταν η αποστομωτική απάντηση του στριμμένου στυλίστα Anthony. Το -κατά Anthony- χειρότερο κακό που μπορεί να σε βρει επιστρέφει θριαμβευτικά στις πασαρέλες, με πρεσβευτές οίκους υπεράνω υποψίας, όπως αυτός της Chloe. Μαζί με τα τζην σετάκια, την εμφάνιση τους κάνουν και…

  • Denim accessories

Aπερίγραπτα τσαντακια από denim, στολισμένα με χρυσές λεπτομέρειες, τζην μποτάκια, ο Ralph Lauren να λανσάρει denim tote, με λεπτομέρειες από πύθωνα…κι όσο για τη Louis Vuitton, ας μην το συζητήσουμε καλύτερα. Είπαμε, έχει και το mix & match τα όρια του…

  • Cowboy boots

photo: S/S 2010 Lookbook Zadig&Voltaire

Λένε οτι, από μόνο του, κανένα κομμάτι δεν είναι κακόγουστο, οι συνδυασμοί είναι που δημιουργούν ελλείμματα αισθητικής. Οι cowboy boots νομίζω οτι είναι η εξαίρεση που (δεν) επιβεβαιώνει τον κανόνα. Ax, και ήμασταν τόσο κοντά στο να διορθώσουμε την ζημιά που έκανε η Μαντόνα με το video του «Don’t tell me».

Το καλύτερο σας το άφησα για το τέλος. Κάθεστε;

  • Μποτάκια τύπου Timberland

photo: http://www.timberland.com

Spotted on French Vogue! Τα «τρακτερωτά» μποτάκια που στοίχειωσαν την εφηβεία μου επιστρέφουν θριαμβευτικά. Πίσω από τα κίτρινα Timberland των νεανικών μου χρόνων κρύβονται τραυματικές αναμνήσεις από το ιδιόμορφο σύστημα των «καστών» του Γυμνασίου, σύμφωνα με το οποίο, χωρίς τα εν λόγω μποτάκια, ήσουν ανάξια αναφοράς και δεύτερου βλέμματος (στην ίδια κατηγορία ανήκουν και τα Quicksilver και Chevignon φούτερ). Ο οίκος Trussardi, τον οποίο υποψιάζομαι ως πηγή του κακού, δεν έχει ιδέα τι αναμνήσεις αναμόχλευσε, παρουσιάζοντας πάλι τα τρακτερωτα μποτάκια. Ελπίζω, μέχρι του χρόνου, να έχω συμφιλιωθεί με την ύπαρξη τους.

Βρε τι γρήγορα που περνάει ο καιρός! Η Athens Exclusive Designers Week επιστρέφει στον γνώριμό χώρο του κτιρίου της Εθνικής Αφαλιστικής, στην λεωφόρο Συγγρού, για να παγιώσει τις άριστες εντυπώσεις που άφησε με την προηγούμενη διοργάνωση της.

CU there

« Προηγούμενη σελίδαΕπόμενη σελίδα: »