Archive for the ‘inspiration’ Category

Summer cool, with a mafia touch

H Diane von Furstenberg έχει δηλώσει κατά καιρούς οτι, η σεξουαλικότητα που αποπνέει το διάσημο wrap dress (που η ίδια επινόησε) έγκειται στην απλότητα του: ξυπνάς, το φοράς με τα αγαπημένα σου αξεσουάρ, και δρόμο…

Αν έπρεπε να βρούμε το αντίστοιχο του wrap dress γι’ αυτό το καλοκαίρι, στο πιο casual, θα ψήφιζα δαγκωτό τον συνδυασμό boyfriend jeans με το αγαπημένο μας t-shirt:τι πιο cool από το να ξυπνάς, να φοράς το πιο άνετο τζην της γκαρνταρόμπας σου και το t-shirt που δεν σε προδίδει ποτέ! Για ένα πιο elegant twist, προσθέτω μια κομψή ζώνη, ψηλά τακουνια, την αγαπημένη hobo bag…et voila, το look που σε βγάζει ασπροπρόσωπη από το πρωί ως το βράδυ.

Το αγαπημένο μου t-shirt φέτος είναι το «Sushi» από την σειρά του Don Provolone, τόσο για το ευφάνταστο σχέδιο, όσο και για την εξαιρετική ποιότητα (μπορείς να είσαι cool καλοκαιριάτικα με κάτι λιγότερο από εξαιρετικής ποιότητας βαμβάκι στο δέρμα σου; Οχι!). Τσεκάρετε και τα άλλα σχέδια, είναι φοβερά!

Μου αρέσει να το συνδυάζω με boyfriend jean των Pepe Jeans, ψηλά τακούνια και μια μπεζ ζώνη από τα Uterque, πρόσφατη αγορά από την Μαδρίτη (αλήθεια, ποτέ θα αποκτήσει η πολύ καλή σειρά δερμάτινων ειδών της Inditex την παρουσία που της αρμόζει στην ελληνική αγορά).

Νομίζω οτι μόλις απέκτησα την λύση στο «δεν-ξέρω-τι-να βάλω»  σύνδρομο -γι’ αυτό το καλοκαίρι τουλάχιστον.

Advertisements

SATC 2 inspired outfit

Σε ταινίες όπως «Τα φτερά του έρωτα» του Βεντερς, στο τέλος, αποκωδικοποιείς τα μηνύματα του σεναρίου και της σκηνοθετικής άποψης. Σε ταινίες όπως το Sex & the City 2, αναλύεις τα trends που θα κυριαρχήσουν στο street fashion, και θα είναι εμπνευσμένα από τα ensemble της Patricia Field.

photo: Daily Mail

Πέρα από το Halston tribute (που και να θέλεις να μην το προσέξεις, είναι αδύνατο), αξιοπρόσεκτη ήταν η συχνή αναφορά των πρωταγωνιστριών στα vintage ρούχα τους. Υποθέτω οτι, με αυτόν τον τρόπο, οι σεναριογράφοι θέλησαν να δείξουν οτι οι ηρωϊδες είχαν επίγνωση της οικονομικής κρίσης, και ανακύκλωναν εκ πεποιθήσεως το περιεχομένο των walk-in closets τους για να δημιουργήσουν νέα σύνολα. Βέβαια, αν όντως αυτή ήταν η πρόθεση των σεναριογράφων, το μήνυμα που πέρασαν δείχνοντας την Σάρλοτ να…μαγειρεύει φορώντας vintage φούστα Valentino μάλλον ήταν διαφορετικό από αυτό που είχαν κατά νου.

Πέρα από τις vintage αναφορές, εντύπωση μου έκανε ένα Carrie outfit που πέρασε λίγο απαρατήρητο: φαρδύ shorts, loose t-shirt και τακούνια. Βρήκα τον συνδυασμό των ρούχων με χαλαρή εφαρμογή πολύ πετυχημένο, και χαρακτηριστικό του στυλ που η Field έχει δημιουργήσει για τον χαρακτήρα της Carrie.

Χθες το βράδυ λοιπόν. αποφάσισα να συνδυάσω το vintage με το loose, συνδυάζοντας vintage πουκάμισο (όχι Valentino,  όταν εμείς οι πτωχές πλην τίμιες fashionistas λέμε vintage, εννοούμε κομμάτια, συνήθως χειροποίητα, που έχουμε κληρονομήσει από μαμάδες, γιαγιάδες, θείες), military short και ψηλά τακούνια.

Totally carried away

Μόλις γύρισα από την προβολή του Sex & the City 2, που οργάνωσε το νέο wine cooler West Coast αποκλειστικά για fashion bloggers.

Βρήκα την ταινία απρόσμενα…καλούτσική, καθώς δεν ήταν τόσο ανούσια, ματαιόδοξη και ρατσιστική όσο την χαρακτηρίζουν οι κριτικές. Μάλιστα, πιστεύω οτι είναι καλύτερη από την πρώτη ταινία, και οτι, σεναριακά, έχει «πιάσει» καλά την ανησυχία των δεσμευμένων γυναικών οτι γίνονται βαρετές και ¨καλοπαντρεμένες». Βέβαια, μην περιμένετε πολλά: η σπιρτάδα, το χιούμορ και η ευαισθησία της σειράς δεν κατάφεραν να βρουν τον δρόμο για την ταινία. Σε γενικές γραμμές, θα έλεγα οτι η ταινία έχει λίγο μπουρλέσκ χαρακτήρα φαρσοκωμωδίας, άρα τις αιτιάσεις που διάβασα σε κάτι κριτικές για σεξιστικά και ρατσιστικά μηνύματα, μάλλον υπερβολικές τις βρίσκω.

H Sarah Jessica Parker δεν μας αφήνει να ξεχάσουμε οτι είναι η νέα chief creative director του οίκου Halston, γι’ αυτό και φοράει Halston Heritage (σαν το αέρινο πορτοκαλί της φωτό) ακόμα και σε σκηνές που σαβουρώνει κινέζικο με τον Big μπροστά στην 47αρα flat screen.

Πάρα το εμφανώς αβανταδόρικο promotion του Halston (όπως και να το κάνουμε, η Carrie είναι πρωταγωνίστρια), προσωπικά ανακηρύσσω νικήτρια του στυλ στην ταινία το αουτσαϊντερ Μιράντα, καθώς η μαύρη Julien MacDonald τουαλέτα της ήταν, για μένα, το καλύτερο κοστούμι της ταινίας.

Και μπορεί εγώ να δίνω ψήφο εμπιστοσύνης στον Julian MacDonald, προβλέπω όμως οτι το comeback του Halston θα είναι θορυβώδες -το σομόν ζέρσευ Halston Heritage της φωτογραφίας έχει ξεπουλήσει στο Netaporter.

Επίσης προβλέπω οτι το West Coast θα κάνει μεγάλη επιτυχία το καλοκαίρι σε αυτές που δεν τους αρέσει η μπίρα, και δεν «αντέχουν» το αλκοόλ των κοκτέηλ κάτω από τον καυτό ήλιο.

Ενδύεσθαι-Once again, with feelings

Πριν από δύο εβδομάδες, επισκέφθηκα την έκθεση Ενδύεσθαι στο Μουσείο Μπενάκη. Με τις αναμνήσεις της αξέχαστης έκθεσης  «Πτυχώσεις» στο μυαλό, διάβηκα το κατώφλι του μουσείου, γεμάτη προσδοκίες.

Κάτι οι μεγάλες προσδοκίες, κάτι η πληθώρα ρούχων που κρέμονταν στοιβαγμένα, και δεν μπορούσα να δω (αφού δεν επιτρεπόταν να τα αγγίξω), κάτι οι απορίες για τα μικρά τσαντάκια που θύμιζαν παλιά σίδερα, οι οποίες έμειναν αναπάντητες καθώς τα αξεσουάρ δεν είχαν κάποια επεξηγηματική επιγραφή, κάτι ο αυστηρός φύλακας που δεν μας άφησε να τραβήξουμε φωτογραφίες, και η εντύπωση που αποκόμισα από την έκθεση δεν ήταν αυτή που περίμενα.

Λίγες μέρες μετά την επίσκεψη μου στο Μπενάκη, η κυρία Αγγελική Ρουμελιώτη επικοινώνησε μαζί μου, για να μου δώσει πληροφορίες για την έκθεση. Βρήκα κι εγώ την ευκαιρία να της διατυπώσω τα «παράπονα» μου. Με ευγένεια και σαφήνεια, η Αγγελική μου εξήγησε οτι «απώτερος στόχος αυτής της  έκθεσης είναι να δημιουργηθεί ένα Μουσείο «Πολιτισμού του Ενδύματος» και ένα ερευνητικό κέντρο. Με αυτόν τον στόχο σε προτεραιότητα, το Ίδρυμα,  «κάνει μια επίδειξη δύναμης» στην έκθεση «Ενδύεσθαι», δείχνοντας τον πλούτο της συλλογής του». Με άλλα λόγια, σκοπός των διοργανωτών την έκθεσης είναι να δείξουν οτι υπάρχει πληθώρα ρούχων, τα οποία αξίζει να εκτεθούν σε ένα μουσείο, και μας αφήνουν να πάρουμε μια μικρή γεύση με το «Ενδύεσθαι».

Οπως καταλαβαίνεται, η Αγγελική με αποστόμωσε και με έκανε να νιώσω άσχημα για την αυστηρή κριτική μου, έτσι λοιπόν, σας προτρέπω να πάτε να δείτε την έκθεση -και μόνο για το φούξια φόρεμα με την λεοπάρ ζώνη της Λένας Κατσανίδου αξίζει τον κόπο

Exhibition tips

  • Θα διασκεδάσετε πολύ με το βίντεο στην είσοδο της έκθεσης που δείχνει fashion shows των 70s, στο ξενοδοχείο «Βασιλεύς Γεώργιος» -ναι, αυτό πάνω από το T-Palace εννοεί
  • Ομοίως, και στο κομμάτι με τα εσώρουχα, όπου παρουσιάζονται τα άβολα κρινολίνα που υποστήριζαν τα φορέματα εποχής -και μετά εμείς βρίσκουμε άβολα τα wonderbra και τα string!

  • Αφιερώστε λίγο χρόνο παραπάνω στους ξένους σχεδιαστές, για να θαυμάσετε το Chanel suit και το New Look του Christian Dior
  • Αν είστε σαν κι εμένα, και θέλετε περισσότερες πληροφορίες για τα ρούχα, μπορείτε να παρακολουθήσετε τις ξεναγήσεις που κάνουν γνωστοί σχεδιαστές μόδες

30 Απριλίου, 7:00 μ.μ. Ιωάννα Παπαντωνίου

7 Μαΐου, 7:00 μ.μ. Ιωάννα Παπαντωνίου

8 Μαΐου, 12:30 μ.μ. Εριφύλλη Νικολοπούλου

9 Μαΐου, 12:30 μ.μ. Εριφύλλη Νικολοπούλου

14 Μαΐου, 7:00 μ.μ. Ιωάννα Παπαντωνίου

15 Μαΐου, 12:30 μ.μ. Βάσω Κόνσολα

16 Μαΐου, 12:30 μ.μ. Μάρκελος Νύκτας

Εύχομαι ολόψυχα η πρωτοβουλία του Πελλοπονησιακού Λαογραφικού Ιδρύματος να έχει την επιθυμητή κατάληξη, δηλαδή την ίδρυση ενός Μουσείου Πολιτισμού του Ενδύματος -ελπίζω μόνο σε αυτό να μας αφήνουν να τραβάμε φωτογραφίες 🙂

Δεν είμαι καλή στο να γράφω νεκρολογίες και αναμνήσεις από έναν άνθρωπο που έχει πεθάνει. Ιδιαίτερα όταν αντιμετώπιζα τον αποθανόντα με σκεπτικισμό και ειρωνική διάθεση όσο ζούσε.

Γνώρισα τον Malcolm McLaren, πριν από τρία χρόνια, ως keynote speaker στο Marketing Directors Forum της εταιρείας στην οποία εργάζομαι, της Boussias Communications. Ημουν η junior δημοσιογράφος που στεκόταν δίπλα του στην συνέντευξη τύπου που οργανώσαμε πριν το συνέδριο, για να του μεταφράζω τις ερωτήσεις των άλλων δημοσιογράφων. Στα μάτια μου, ο κοκινομάλλης γερούλης, με το γκρί πουλοβεράκι, δεν ανταποκρινόταν καθόλου στην εικόνα που είχα στο μυαλό μου για τον εμπνευστή του punk. «Απλά κερδίζει λεφτά εξαργυρώνοντας το παρελθόν του» έλεγα στον εκστασιασμένο συνάδελφο μου, την επόμενη μέρα, στο συνέδριο, ακούγοντας τον να διηγείται για μια ακόμη φορά το πώς έχασε την παρθενιά του από την Vivienne Westwood. «Νομίζω οτι πλέον θυμάμαι περισσότερο την πρώτη φορά του Malcolm, παρά την δική μου», τόνιζα δηκτικά στον συνάδελφο μου, ο οποίος μου επίτασε να σωπάσω, για να μην χάσει ούτε μια λέξη από την παρουσίαση του πρώην manager των Sex Pistols.

Μπορεί να ισχυριστεί κάποιος οτι μεγάλωσε και ωρίμασε μέσα σε τρία χρόνια; Όχι, χωρίς να ακουστεί μελοδραματικός, ιδιαίτερα όταν το έναυσμα για αυτήν την συνειδητοποίηση είναι ο θάνατος ενός ανθρώπου. Το μόνο που μπορώ να πω είναι οτι, με τρία χρόνια δουλειάς παραπάνω στην καμπούρα μου, η ιστορία του Malcolm McLaren, για το πώς εδραιώθηκε με την Vivienne Westwood στο στερέωμα της λονδρέζικης μόδας, ως απόρροια της προσπάθειας τους να «αποτύχουν παταγωδώς» στο να πουλήσουν ρούχα, άρα και να συμβιβαστούν με το status quo της καθώς πρέπει King’s Road, «της οποίας η παρακμή εκφραζόταν μέσα από ανθρώπους ενδεδυμένους με βελούδινα κοστούμια, βικτωριανά παλτό και σκωτσέζικο ταρταν» (σας θυμίζει τίποτα η σύνδεση του ταρτάν με την παρακμή;), φαίνεται να έχει πλέον διαφορετικό νόημα. «Μόνο αν συμβιβαστείτε με την έννοια της αποτυχίας, και μάλιστα της παταγώδους αποτυχίας. μπορείτε πραγματικά να πάρετε ρίσκα και να προχωρήσετε στην ζωή σας», έλεγε ο Malcolm.

Είπαμε όμως, τότε ήμουν μια κυνική 28χρονη, που νόμιζε οτι τα ξέρει όλα. Ως φόρο τιμής λοιπόν στον εκλειπόντα, αναφέρω μόνο τις στυλιστικές του επιλογές, που σημάδεψαν την ζωή του:

  • Το μπλε λαμέ κοστούμι, που φορούσε την πρώτη του μέρα στην King’s Road, ως αντίδοτο στον καθωσπρεπισμό της
  • Την πρώτη μπουτίκ που άνοιξε με την Vivienne Westwood, η οποία πωλούσε χαβανέζικα πουκάμισα, φθαρμένα τζην και rock n’ roll φουστες -οτιδήποτε ήταν αυθεντικό
  • Τα bondage παντελόνια που λάνσαρε στην ίδια μπουτίκ, λίγα χρόνια μετά, όταν πλέον ονομαζόταν SEX, τα οποία έφτιαχνε από το ύφασμα των στολών των εργατών στους βρετανικούς σιδηροδρόμους (ταξίδεψε στο Μαντσεστερ για να βρει το εργοστάσιο που έβγαζε αυτά τα παντελόνια). Τα bondage military pants του McLaren ήταν ενωμένα στα γόνατα, και είχαν ένα φερμουαρ κατά μήκους του καβάλου, μέχρι πισω. «Με τι άλλο θα μπορούσε να ντυθεί η μηδενιστική βρετανική νεολαία της εποχής», αναρωτιόταν.
  • Τα iconic T-shirts που ο ίδιος καθιέρωσε, με πορτρέτα του Στάλιν και γυμνούς cowboy να αγγίζονται (τόσα χρόνια πριν το Brokeback Mountain), τα οποία πωλούσε στην ίδια πάντα μπουτίκ του King’s Road, μόνο που πλέον λεγόταν Seditionaries-Clothes for Heroes. Το νέο μαγαζί είχε σπασμένους σωλήνες και πατώματα, «ώστε οι πελάτες να βλέπουν τα ποντίκια από τους υπονόμους, καθώς πηγαίναν στο ταμείο. Ήθελα να νιώθουν σαν ποντίκια που το σκανε από το βυθιζόμενο καράβι»

Και πολλά άλλα, που θα χρειαστούν πολλά post για να τα γράψω.

Anyhow, Malcolm με το γκρι πουλοβεράκι, R.I.P.

Η Maggie Gyllenhaal, με Roland Mouret στο χρώμα του ροδάκινου, είναι η δική μου fashion νικήτρια στο κόκκινο χαλι των Golden Globes, σε μια στυλιστικά αδιάφορη απονομη.

Νομίζω οτι η συγκεκριμένη απόχρωση είναι μια από τις καλύτερες επιλογές που θα μπορούσε να κάνει μια ανοιχτόχρωμη κοπέλα, αν θέλει να φορέσει παστέλ που να μην την «σκοτώνουν».

Thumbs up!

«Dream of californication..»

Αν είναι ένα κομμάτι του αμερικάνικου πολιτισμού που αξίζει να περάσουμε στις επόμενες γενιές, αυτό είναι οι τηλεοπτικές σειρές. Αν μάλιστα δίνουν και στυλιστική έμπνευση, ακόμα καλύτερα.

Οπως θα έχετε διαπιστώσει, κατά καιρούς αρέσκομαι στο να χαζεύω τα ρούχα των πρωταγωνιστριών του Sex and the City (όπως και ο υπόλοιπος γυναικείος πληθυσμός του πλανήτη) και του Damages.

Τελευταία -απρόσμενη- καταχώριση, η πρωταγωνίστρια του Californication Natascha McElhon. Στη σειρά (δείτε την σε πρώτη ευκαιρία) υποδύεται την μετά-χίπισσα Karen, η οποία προσπαθεί να βρει τη θέση της ανάμεσα στην «καθωσπρέπει» επαγγελματική ζωή, την ανατροφή της κόρης της και στον θεότρελο σύντροφο της Hank Moody (τον υποδύεται αριστοτεχνικά ο David Duchovny)

californication

Τη θέση της στο hall of fame του stylesheet19 κέρδισε με τον συνδυασμό της άνωθι φωτογραφίας, όπου η χίπικη φούστα, η χαλαρή μπλουζα, η φαρδιά ζώνη και το αντρικό γιλέκο συνυπάρχουν αρμονικά. Ποτέ δεν θα σκεφτόμουν να φορέσω φαρδιά μακρια φούστα με «χαχολικη» μπλούζα, κι όσο για το γιλέκο…Η McElhon όμως είναι χάρμα οφθαλμών -τουλάχιστον αν σου αρέσει αυτό το στυλ.

Shoes made for walking

P5020026

Μεταξύ μας νομίζω οτι μπορούμε να είμαστε ειλικρινείς: όσο υπέροχα κι αν είναι τα 12ποντα Louboutin, η σκέψη οτι θα πρέπει να περάσουμε μια ολόκληρη μέρα πάνω στις κόκκινες σόλες τους είναι ικανή να μας φέρει ζαλάδα χειρότερη κι από αυτή του James Stewart στον «Δεσμώτη του ιλίγγου». Αν λοιπόν βαρεθήκατε να κάνετε απόσβεση στα ψηλοτάκουνα σας με κρύα ποδόλουτρα στο τέλος της ημέρας και συχνά πεντικιούρ για επανόρθωση της ¨ζημιάς» τα νέα είναι ευχάριστα: σύμφωνα με τους Times,  τα ίσια παπούτσια είναι τα  «Manolos» της επομενης πενταετίας.

Η άνοδος των flat στο στερέωμα της μόδας έχει σημαντικό κοινωνικόοικονομικό υπόβαθρο. Σύμφωνα με την shoe buyer των πολυκαταστημάτων Browns, σε καιρούς οικονομικής κρίσης, οι άνθρωποι δεν θέλουν να είναι προκλητικοί. Το οτι ένα ζευγάρι μπαλαρίνες Lanvin από δέρμα πύθωνα (νούμερο ένα στο wish list μου για τον χειμώνα που έρχεται) στοιχίζει όσο ένα ζευγάρι Jimmy Choo δεν έχει καμία σημασία: όπως λέει συχνά το αφεντικό μου «το perception είναι πιο ισχυρό από την πραγματικότητα».  Και σε αυτήν την περίπτωση, η αντίληψη είναι οτι τα flat παπούτσια είναι πιο φθηνά από τα ψηλοτάκουνα. Η αλήθεια βέβαια είναι οτι τα flat είναι πιο οικονομικά από τα ψηλοτάκουνα, με την έννοια ότι φοριούνται πιο συχνά, άρα αποτελούν μια πιο value for money επιλογή.

Τα flat παπούτσια σκιαγραφούν κι ένα νέο είδος σεξουαλικότητας και θηλυκότητας. Κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί οτι η επίφοβη ισορροπία πάνω στα ψηλά τακούνια χαρίζει ένα χαριτωμένο λίκνισμα, σε συνδυασμό με μια «εύθραυστη» αύρα σε αυτήν που τα φορά. Σύμφωνα όμως με τους ερευνητές του WSGN (της εταιρείας έρευνας αγοράς που «προβλέπει» τις τάσεις της μόδας), η άνεση κινήσεων που δίνουν τα flat χαρίζει δυναμισμό και αυτοπεποίθηση σε αυτήν που θα τα προτιμήσει.

Τώρα αν είστε σαν κι έμενα, και ορκίζεστε στη μαύρη λουστρινένια μύτη των μπαλαρίνων Bally…λυπάμαι, χάσατε. Οι σχεδιαστές και στυλίστες πήραν πολύ στα σοβαρά το οτι τα flat παπούτσια δίνουν δυναμισμό στη γυναίκα, κι έτσι προτείνουν τα αντρικά loafers ως καλύτερη επιλογή. εγώ προσωπικά δεν θα παρω.

Ψήφο εμπιστοσύνης δίνουν στα flats τόσο η Carine Roitfeld, fashion editor της γαλλικής Vogue -εμφανίστηκε με flat στο κινηματογραφικό φεστιβάλ των Καννών, ξεχνώντας οτι κάποτε είχε δηλώσει οτι φορά τακούνια ακόμα και με τη φόρμα γυμναστικής, αλλά και η Kate Moss, η οποία εμφανίστηκε με τα μοκασίνια των παιδικών μας χρόνων (την επόμενη μέρα, εξαφανίστηκαν απ’ όλα τα ράφια).

katemossloafers

(φωτό: wenn.com)

Κάτι μου λέει οτι, του χρόνου, ο μόνος συνειρμός με τα ψηλά τακούνια θα είναι η ομώνυμη ταινία του Αλμοδοβάρ. Λέτε;

«Συνδυάστε το μαύρο βραδινό φόρεμα του ρεβεγιόν με αστραφτερά πέδιλα –οι πιο τολμηρές, ας το φορέσουν χωρίς καλσόν». Η παραπάνω φράση θα μπορούσε να ανήκει σε ένα ελληνικό editorial μόδας, δημοσιευμένο πριν από πέντε χρόνια περίπου, τότε που τα πέδιλα τον χειμώνα ήταν μια fashion extravaganza. Σήμερα, τα πέδιλα εκτός καλοκαιριού αποτελούν πρόταση από αρκετούς σχεδιαστές –εξαιρετικά κατατοπιστικό το σχετικό post στο  fashion paths.

Το μεγάλο θέμα είναι: πως φοράς τα πέδιλα τον χειμώνα χωρίς καλσόν; Και καλά τα βραδινά πέδιλα, όπου είναι δεδομένο ότι τα ποδαράκια σου θα έρθουν σε επαφή με τον χειμερινό αέρα μόνο μπαίνοντας και βγαίνοντας από το αυτοκίνητο που σε αφήνει μπροστά από την πόρτα σου –εκτός αν είσαι Αγγλίδα και τα μελανιασμένα μπούτια είναι το σήμα κατατεθέν σου; Τι γίνεται με τα καθημερινά πέδιλα, όπως αυτά που παρουσίασε φέτος  η Burberry;

burberry

Όσοι έχετε ρίξει μια ματιά στο About me, ξέρετε τι σκέφτομαι για τα πέδιλα φορεμένα με καλσόν. Ειδικά όταν βλέπω αυτά τα διαφανή, με τα δάχτυλα να ξεπροβάλλουν σαν λουκανικάκια…Κάπως βελτιώνεται η κατάσταση με τα διχτυωτά καλσόν (και πάλι όμως…), ενώ εναλλακτικές λύσεις αποτελούν τα καλσόν χωρίς μύτη (πουλάει στο Marks & Spencer) ή τα χοντρά, αδιαφανή καλσόν, όπως τα έδειξε ο Nicolas Ghesquière πριν από δύο χρόνια.

balenciaga

Εσείς θα φορέσετε πέδιλα αυτόν τον χειμώνα;

«Damaged» obsession

bottega veneta

Το φόρεμα της Elen από το Damages, στο Outnet και στο νούμερο μου (το μόνο νούμερο που έχει μείνει), με 50% έκπτωση!

Γιατί να μην μου περισσεύουν 500 ευρώ, ε, γιατί;