Archive for the ‘fashion police’ Category

Asos; A story of a lost order

I’ve been in a blog-o-coma for the last six months. The main reason was my heavy workload (my job involves a lot of writing, so the last thing I wanted to do, at the end of a hard day, was to sit in front of the computer again, and write).

But that’s not the whole story; I’ve been thinking a lot about the meaning of fashion blogging, and I thought that Stylesheet19 lacked a clear positioning amongst the large number of greek fashion blogs. At the beginning of the fashion blogging trend, posting your outfits and write your own ideas about fashion was enough. Well, not anymore, at least not for me; I am jealous of bloggers like Man Repeller, whose blog has a clear identity and stands out. So, I’m thinking that, from now on, I will focus more on the business of fashion, from my point of view as a shopper. And I will write in English, as you may have probably guessed right now.

Of course, nothing can urge a blogger to begin writing again more than her wish to complain about something (greek politics bloggers are the living proof of that cliché). In my case, the motive was my unbelievable story of as Asos Order.

It all started with that skirt. Lovely, perfect for Christmas











and so Chanel pre-fall 2010












So I placed my order in Asos, pleasantly surprised by the zero delivery fees, due to a site’s Christmas offer.  My order was dispatched the day after, 13 December, and, by that time, I was thinking that Asos validated its nomination as the most influential retailer of 2010.

And then, there was the British snow, causing major delays in the deliveries of Asos. According to, deliveries in Greece are to be sent within the next 7 working days; being on the 9th working day, I thought it was time for me to contact with Asos’ customer care team.

The omens were good; after all Asos urges us to contact them via email, declaring their commitment to answer it within 60 minutes.

I was kind of disappointed  for  Asos not informing  me about the delay with an email, since I was not able to track my order on standard shipping (an option offers to its customers). However, I guess it must have been impossible, even for the most influential retailer of 2010, to inform all Christmas shoppers via email about delivery delays; after all, their declarations of commitment assured me of the quality of Asos’ customer care.

And then I waited. I waited for 60 minutes, refreshing constantly my hotmail page. That went on for 5 hours. I was beginning to feel frustrated; my credit card had been charged, the order had not arrived, and Asos kept me in the dark. I was thinking that the speakers of the E-Commerce Conference (hold the irony of the conference’s title) I was organizing in December 17 had no problem flying from snowy London to Athens, so what was wrong with my Asos order? Moreover, the shipment address is my work address and my office will be closed next week, for Christmas. It was impossible for me to receive my order next week.

Since the proposed by Asos medium did not work, I decided to try my second best option, twitter. But Asos kept ignoring me.  They finally decided to deal with my situation, after my angry tweet reply to a fellow Spanish fashionista, who was dealing with the same Asos problems.

They encouraged me to tweet Asos_HeretoHelp for an inquiry; so I guessed that email is not the best way to address Asos customer care team, and the trick to catch their attention is REALLY negative criticism.  I was under the impression that dealing with an angry customer is not a good customer care policy, just like abortion is not much of contraception method.

But, let’s stay positive, Asos finally answered me that my order may delay until 30 December, and I should contact them again, if I had not received my order until 4 January!

Ok, let’s acknowledge the fact that they took interest in my case; I thought that that was the prerequisite for the most influential retailer of 2010, but, ok again, desperate times, desperate solutions.  So, I had a final question; how should I receive my order in my work address next week, when my office will be closed? Was it possible for me to change the delivery address?

Unfortunately NO! A tweet for Asos_HeretoHelp (irony again) informed me that they cannot amend the delivery address, since it has been sent through AirMail, an non-trackable service.

I was furious! Furious! It is ok for them to ask for my understanding, because of the weather condition, but they cannot find a solution for me not being able to receive my order! But, then again, I decided to be consensual; surely it must be very hard, even for the most influential retailer of 2010, to handle that much traffic in their e-shop, with all Christmas shoppers wondering where their orders are. So, what did Asos do to handle with the augmented e-shop traffic? THEY THROW A SALE! FOR CRYING OUT LOUD!

Let me clarify that I am not mad at Asos not being able to deliver my order, due to the weather, but for their poor handling of the situation, totally incompatible with their famous customer care values.

Dear Asos, a commitment is like marriage; it is valid in sickness and in health, in sunshine and in snow. I hope the recent crisis makes you rethink the way you work; otherwise, I can think of many adjectives replacing the “influential” in your accreditation.

P.S; Evion2000 tweeted me about a «generic e-mail reply». I guess, I have just received mine, informing me that «To allow for any postal delays, we do ask that you allow an extra 7 working days for your delivery on top of the above timescale. In the unlikely event your order is not delivered by 30/12/2010 please let us know as we can then look into this and find the best resolution for you. It might also be useful to know that this parcel is due to be delivered by your domestic postal service and a tracking number is not available for this package.»

Ok, so who’s to blame; bad weather, standard dealy policies or my local postal services? And what about the Asos tweet about bad weather? People, at least have the decency to align your twitter and email response teams!

Τι είναι stylesnob; Εκτός από το brand των καινούργιων μου παπουτσιών, είναι κι ένας νεολογισμός που μάλλον με εκφράζει απόλυτα. Αν έπρεπε να δώσω έναν ορισμό στο λεξικό, θα ήταν κάπως έτσι «το άτομο που αποφεύγει τις μόδες που υιοθετούνται μαζικά, όσο κι αν ταιριάζουν στο στυλ ή στην αισθητική του».

Ναι, είμαι stylesnob και το παραδέχομαι. Οσο και να μου αρέσει ένα ρούχο, μόλις δω οτι παραφοριέται, το απορρίπτω αμέσως, και ψάχνω εναλλακτικές λύσεις. Guilty as charged!

Ως stylesnob λοιπόν, μοιράζομαι μαζί σας τα πρώτα δείγματα μαζικών trend που εντόπισα στις Αθηναίες που βάζουν δειλά-δειλά τα πρώτα ανοιξιάτικα outfits, αλλά και τις εναλλακτικές σε αυτά λύσεις.

  • Cargo pants

Balmain S/S 2010, photo Netaporter

Πρωταγωνιστής στα ανοιξιάτικα ντεφιλέ, αλλά και στα editorials κάθε ελληνικού περιοδικού που σέβεται τον εαυτό του. Μου αρέσουν πολύ (ειδικά το αξίας 2.000 ευρώ Balmain της φωτογραφίας -έχει λεπτομέρειες από χρυσό!!!) αλλά η stylesnob μέσα μου μου λέει οτι σε ένα μήνα από τώρα, κάθε μαγαζί της Αθήνας θα θυμίζει επικίνδυνα καψιμί.

Θα προτιμήσω λοιπόν ένα εμπριμέ harem παντελόνι -αν φανώ αρκετά τολμηρή, μπορεί να επιλέξω ένα με παγιέτες για πρωινές εμφανίσεις

Joseph, S/S 2010, photo Netaporter

  • Denim…everywhere

Stella McCartney, S/S 2010, Photo

Το πως νιώθω για τα total denim looks, το γνωρίζετε. Χωρίς αμφιβολία όμως, το τζην είναι ο πρωταγωνιστής της άνοιξης του 2010 -ακόμα και η λατρεμένη Mulberry υπέκυψε στην ανεξήγητη γοητεία του.

Mulberry, S/S 2010, photo netaporter

Η stylesnob χρίζει εναλλακτικό βασιλιά των ανοιξιάτικων υφασμάτων το neoprene, και εύχεται πρώτον, να βρει λεφτά για το neoprene φόρεμα της κάτωθι φωτογραφίας, και δεύτερον, να κρατήσει το trend, ώστε τα 200+ ευρώ να πιάσουν τόπο.

Alexandra Cassaniti, photo Lopi

  • Clogs

Chanel S/S 2010, photo

Ποια snob που σέβεται τον εαυτό της θα δεχόταν να φορέσει…τσόκαρα; Απαπα, απορρίπτονται χωρίς δεύτερη σκέψη, για να δώσουν την θέση τους σε flat από εξωτικά δέρματα (αυτά, όσο hit και να γίνουν, θα παραμείνουν λατρεμένα).

Miu Miu, S/S 2010, photo netaporter

Υ.Γ. Συμβουλή προς πωλήτριες: Επειδή κυκλοφορούν περισσότερες stylesnob απ’ οτι νομίζετε, μην κάνετε το ολέθριο λάθος να χρησιμοποιείτε ως επιχείρημα πώλησης την φράση «είναι το τελευταίο μας κομμάτι, όλα τα άλλα πουλήθηκαν». Καμία stylesnob δεν θέλει να αγοράσει κάτι  που έχει ήδη φορεθεί από πολλές!

Σε γενικές γραμμές, τα φετεινά ανοιξιάτικα trends μου αρέσουν πολύ -και είναι πολύ δύσκολο να με εντυπωσιάσει κάτι στην ανοιξιάτικη/καλοκαιρινή μόδα, δεδομένου του οτι, οι σχεδιαστές συνήθως φυλάνε τα «καλά» για τις χειμερινές συλλογές τους, και οτι, από ένα σημείο και μετά, όλη η καλοκαιρινή μόδα συνοψίζεται σε μαγιώ, παρεό και havaianas. Δυστυχώς όμως, ανάμεσα στα κομψά αθλητικά φορέματα Gucci, τα safari chic σύνολα Chloe και το ανανεωμένο στρατιωτικό look Balmain, ξεπροβάλλουν τέσσερις εφιάλτες της μόδας: κάποιους από αυτούς, τους έζησα από πρώτο χέρι, και δεν με χαροποιεί ιδιαίτερα που τους βλέπω να επανέρχονται στο προσκήνιο.

  • Ξεπλυμένο total τζην λουκ

photo: Chloe S/S 2010,

«Υπάρχει κάτι χειρότερο από το να είσαι τυφλός;» αναρωτιόταν, σε μια κρίση αλτρουϊσμού, η Σάρλοτ του Sex and the City, σε κάποιο επεισόδιο της τελευταίας σεζόν. «Πετροπλυμένο τζην και ασορτί σακάκι» ήταν η αποστομωτική απάντηση του στριμμένου στυλίστα Anthony. Το -κατά Anthony- χειρότερο κακό που μπορεί να σε βρει επιστρέφει θριαμβευτικά στις πασαρέλες, με πρεσβευτές οίκους υπεράνω υποψίας, όπως αυτός της Chloe. Μαζί με τα τζην σετάκια, την εμφάνιση τους κάνουν και…

  • Denim accessories

Aπερίγραπτα τσαντακια από denim, στολισμένα με χρυσές λεπτομέρειες, τζην μποτάκια, ο Ralph Lauren να λανσάρει denim tote, με λεπτομέρειες από πύθωνα…κι όσο για τη Louis Vuitton, ας μην το συζητήσουμε καλύτερα. Είπαμε, έχει και το mix & match τα όρια του…

  • Cowboy boots

photo: S/S 2010 Lookbook Zadig&Voltaire

Λένε οτι, από μόνο του, κανένα κομμάτι δεν είναι κακόγουστο, οι συνδυασμοί είναι που δημιουργούν ελλείμματα αισθητικής. Οι cowboy boots νομίζω οτι είναι η εξαίρεση που (δεν) επιβεβαιώνει τον κανόνα. Ax, και ήμασταν τόσο κοντά στο να διορθώσουμε την ζημιά που έκανε η Μαντόνα με το video του «Don’t tell me».

Το καλύτερο σας το άφησα για το τέλος. Κάθεστε;

  • Μποτάκια τύπου Timberland


Spotted on French Vogue! Τα «τρακτερωτά» μποτάκια που στοίχειωσαν την εφηβεία μου επιστρέφουν θριαμβευτικά. Πίσω από τα κίτρινα Timberland των νεανικών μου χρόνων κρύβονται τραυματικές αναμνήσεις από το ιδιόμορφο σύστημα των «καστών» του Γυμνασίου, σύμφωνα με το οποίο, χωρίς τα εν λόγω μποτάκια, ήσουν ανάξια αναφοράς και δεύτερου βλέμματος (στην ίδια κατηγορία ανήκουν και τα Quicksilver και Chevignon φούτερ). Ο οίκος Trussardi, τον οποίο υποψιάζομαι ως πηγή του κακού, δεν έχει ιδέα τι αναμνήσεις αναμόχλευσε, παρουσιάζοντας πάλι τα τρακτερωτα μποτάκια. Ελπίζω, μέχρι του χρόνου, να έχω συμφιλιωθεί με την ύπαρξη τους.

Fashion trivia από το London Fashion Summit (το οποίο παρακολούθησα) και το Retail Management Conference της Boussias Communications (στο οποίο συμμετείχα ως παραγωγός περιεχομένου)

  • Οι αγγλίδες fashion editors φοράνε πέδιλα με καλσόν, και δείχνουν πολύ όμορφες σε αυτά. Βέβαια, φοράνε κάτι τέλεια οπακ, χωρίς ραφή μπροστά -οποια έχει βρει παρόμοια, ας μας ενημερώσει κι εμάς που μπορούμε να τα βρούμε στην Ελλάδα.
  • Οι προαναφερθείσες κυρίες κρατάνε πανάκριβες τσάντες Marni και Bottega Veneta, τις οποίες όμως δεν διστάζουν να ακουμπήσουν στη μοκέτα. Ναι, κατάχαμα. ΣΤΟ ΠΑΤΩΜΑ. Εχει πολύ πλάκα, το αναφέρω σε όποιον με ρωτάει τι μου έκανε περισσότερη εντύπωση στο Fashion Summit: η editor in chief του αγγλικού Grazia δεν χρειάζεται ξεχωριστή καρέκλα για την πανάκριβη τσάντα της. Εντυπωσιακό δεν είναι;
  • Στο Retail Management Conference είχα προσκαλέσει ως ομιλητή τον Patrick Hanly, πρώην εμπορικό διευθυντή των Harvey Nichols. Μιλώντας μαζί του μετά το συνέδριο, σχολιάσαμε την εμμονή με των ελληνίδων με μια συγκεκριμένη μάρκα τσάντας. Πιο συγκεκριμένα, μου είπε»είμαι στη μόδα 20 χρόνια και δεν μπορώ να καταλάβω γιατί οι τσάντες αυτές πουλάνε τόσο: είναι η πιο κοπιαρισμένη μάρκα στον πλανήτη, και μόνο άνθρωποι σαν εμένα μπορούν να ξεχωρίσουν τις αυθεντικές». Πως ξεχωρίζουν οι «μαϊμούδες»; «Οι αποχρώσεις είναι λίγο πιο ανοιχτόχρωμες», σύμφωνα με τον Patrick Hanly. Οποιος κατάλαβε, κατάλαβε…
  • Παρεμπιπτόντως, αν θέλετε να αγοράσετε μαγιώ από το Λονδίνο, αλλά ταξιδέψετε χειμώνα, τα Harvey Nichols διαθέτουν ευρεία γκάμα μαγιώ καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου
  • Τα δερμάτινα ταγιέρ, με λεπτό, καλοδουλεμένο δέρμα είναι το next hot trend στη Μ. Βρετανία
  • Οι γάλλοι σχεδιαστές, και ιδιαίτερα οι οίκοι Lanvin, Balenicaga και Givenchy, αναμένεται να μεσουρανήσουν στο στερέωμα της μόδας τα επόμενα χρόνια, ρίχνοντας από το βάθρο τους τους Ιταλούς

Last top model


Αν έχετε σύνδρομα στέρησης από το Athens Fashion Week, υπάρχει και το Fashion Show στο Ub prive club. Πώς είπατε; Ποιος σχεδιαστής θα παρουσιάσει; Δεν έχει καμία σημασία, το σημαντικό είναι οτι θα εμφανιστούν μοντέλα όπως η Τζένη Τζιβεριώτη (δεν αναφέρω τις άλλες κυρίες γιατί δεν γνωρίζω σε τι ονομαστικό αντιστοιχεί το αρχικό τους).




Fashion bites

Update: Τελικά, το Next Top Model δεν θα μπορούσε να έχει χειρότερο timing: μια το «μοντέλο» που βρέθηκε με κοκαϊνη, μια το μοντέλο Filippa Hamilton του Ralph Lauren, που απολύθηκε επειδή ήταν «χοντρή» (54 κιλά, 1.78 ύψος)…ωραίες προσλαμβάνουσες έχουν τα υποψήφια μοντέλα

  • 3 στις 4  από εσάς πιστεύουν οτι οι Ugg είναι πολύ ζεστές για τον ελληνικό χειμώνα και χοντροκομμένες. Ενδιαφέρον!
  • Η φίλη και πρώην συνάδελφος Έλενα μου πρότεινε το site monshowroom, το οποίο έχει ενδιαφέροντα κομμάτια American Apparel και American Vintage



Για το Next Top Model που κάθησα και είδα χτες:

  • Η κριτική επιτροπή στην αμερικάνικη εκδοχή, με παρουσιάστρια την Tyra Banks κάνει εύστοχες αυστηρές παρατηρήσεις. Γιατί στην περίπτωση του ελληνικού σόου οι παρατηρήσεις ακούγονται σαν κακιασμένα σχόλια καφετέριας;
  • Στο αμερικάνικό, απορώ με τις κοπέλες που θέλουν να δουλέψουν ως μοντέλα και νομίζουν οτι η Chloe είναι μάρκα κρέμας προσώπου. Στο ελληνικό, οι παρατονισμοί («με ενδιαφέρει τι θα πουν οι ανθρΏποι» -ο τόνος στον Ω) και τα συντακτικά λάθη με άφησαν άφωνη. Ένα top model πρέπει να έχει μια στοιχειώδη παιδεία ή κάνω λάθος;
  • Τέλος, πάντα είχα την απορία γιατί οι Ελληνίδες θεωρούν οτι μόνο οι καλές τους αναλογίες αρκούν, άρα δεν χρειάζεται να γυμνάζονται -ειδικά αν στο επάγγελμα που επιλέγουν, το σώμα είναι εργαλείο;

Consola vs bloggers

Μεγάλος ντόρος τις τελευταίες μέρες στα fashion blogs σχετικά με τη «διαμάχη» που ξέσπασε ανάμεσα στη blogger C. ( και στη σχεδιάστρια Βάσω Κόνσολα. Όλα ξεκίνησαν όταν η C. βρήκε…συγκινητική την ομοιότητα του φορέματος ID της σχεδιάστριας με ένα φόρεμα που ο Marc Jacobs παρουσίασε περίπου δύο χρόνια πριν –και τα δύο σε μαύρο φούξια πιε ντε πουλ.

marc by marc jacobsvasso consola

Η σχεδιάστρια υπεραμύνθηκε της αυθεντικότητας της δουλειάς της, δηλώνοντας ότι το «pied de coq» ντεσέν υπάρχει εδώ και έναν αιώνα περίπου, άρα τόσο αυτή, όσο και ο «συνάδελφος Marc Jacobs» μπορούν να το χρησιμοποιούν σε οποιοδήποτε χρωματικό συνδυασμό. Κατηγόρησε τη C. για έλλειψη γνώσεων στην ιστορία μόδας, κουστουμιού και συνέστησε στις ελληνίδες fashion bloggers να προσέχουν κι όχι να «παίρνουν ένα laptop κι όποιον πάρει ο χάρος»

Όλη η ιστορία των ανταπαντήσεων στα και Θα μπορούσα να γράψω πολλά για την απαξιωτική στάση της σχεδιάστριας απέναντι στις fashion bloggers, αλλά με πρόλαβε η Alecca Rox (

Έχω όμως κάποιες παρατηρήσεις:

  • Η σχεδιάστρια δεν απάντησε με κάποιο σχόλιο στο σχετικό post της C., αλλά μέσω σημείωσης στo Facebook. Οι βασικοί κανόνες σύγχρονης επικοινωνίας υπαγορεύουν ότι αν θες να απαντήσεις σε κάποιο σχόλιο που αναρτήθηκε σε Blog, το κάνεις στο Blog, κι όχι σε άλλα Μέσα. Κάποιοι μάλιστα θα έλεγαν ότι η απευθείας απάντηση φανερώνει στοιχειώδη γνώση της σύγχρονης πραγματικότητας (χρήσιμη αρετή για ένα καλλιτέχνη)
  • Η σχεδιάστρια προέβη σε ένα μάθημα στα του οίκου της, επισημαίνοντας ότι η atelier γραμμή σχεδιάζεται sur mesure στον εκάστοτε πελάτη, ενώ το επίμαχο φόρεμα ανήκει στην prêt-a-porter γραμμή. Απορία: από τη στιγμή που η atelier γραμμή δεν είναι prêt-a-porter, δεν είναι αυτονόητο ότι είναι sur mesure; Γιατί το προβάλλει ως στοιχείο «αυθεντικότητας»
  • Η σχεδιάστρια είναι μέλος Δ.Σ. του Πανελλήνιου Συλλόγου Σχεδιαστών Μόδας, ο οποίος στους σκοπούς του αναφέρει την «αλλαγή της νοοτροπίας του έλληνα καταναλωτή απέναντι στο ελληνικό επώνυμο ρούχο». Εκτιμώ ότι η απαξίωση της γνώμης των ανθρώπων που, στο τέλος-τέλος, αγοράζουν τα ρούχα σου δεν βοηθά προς αυτήν την κατεύθυνση. Α, και όταν η υποστήριξη των εκάστοτε ελληνικών Fashion Week γίνεται υπό την αιγίδα κρατικών φορέων, άρα με τους φόρους των ελλήνων πολιτών, τότε η γνώμη τους αξίζει καλύτερης αντιμετώπισης.
  • Κάτι τελευταίο: pied de poule ή pied DU coq


Στα comments, η απάντηση της Βάσως Κόνσολα

Wedding fashion

Σε κάποια ηλικία, η ζωή σου αρχίζει να θυμίζει επικίνδυνα την καθημερινότητα του Hugh Grant στο «Τέσσερεις γάμοι και μία κηδεία»: κάθε βδομάδα, ένα νέο προσκλητήριο γάμου φτάνει στα χέρια σου, υπενθυμίζοντας σου οτι έχεις φτάσει στην ηλικία που η γενιά σου ζευγαρώνει. Τα προσκλητήρια που στοιβάζονται στο ράφι της βιβλιοθήκης είχαν αρχίσει να μου προκαλούν ιδιαίτερο άγχος. Μην πάει το μυαλό σας σε σκέψεις «κι εγώ πότε θα γίνω μάνα» και τέτοια, καμία σχέση. Απλά, έπρεπε να βρω τι θα φορέσω σε όλους αυτούς τους γάμους, οι οποίοι -ευτυχώς- είναι άσχετοι μεταξύ τους, άρα δεν έπρεπε να φοράω διαφορετικά ρούχα στον καθένα. Το ενδεχόμενο αγοράς καινούργιου wedding outfit αποκλείσθηκε γιατί α)δεν έχω λεφτά να δώσω σε βραδυνά ρούχα που, για τα δεδομένα της ζωής μου, είναι προορισμένα να φοριούνται αποκλειστικά σε γάμους (δεν λαμβάνω πολλές black tie invitations, άσε που, από ένα σημείο και μετά, οι γάμοι δεν είναι πλέον άσχετοι μεταξύ τους, σε έχουν δει με το ίδιο ρούχο, κλπ.) και β)βρίσκω κακόγουστη την υπερβολική ενασχόληση των καλεσμένων με την εμφάνιση τους, σε μια περίσταση που οι καλοί τρόπο (άρα και το καλό γούστο) υπαγορεύουν οτι τίποτα δεν πρέπει να επισκιάζει τη νύφη.

Η ασφαλής επιλογή ήταν ένα μαύρο φόρεμα και stilleto hills (τα πρώτα «κυριλέ» ρούχα που αγόρασα όταν έβγαλα το λύκειο, όταν οι βραδινές έξοδοι ήταν ακόμα huge deal), συνδυασμένα με ασημένιο τσαντάκι grandma vintage.


Ποιό ήταν το πρόβλημα; Το συγκεκριμένο ντύσιμο ήταν σαν να έλεγε «γειά σας, ήρθα να κλέψω τον γαμπρό» -πολύ κακόγουστο. Επίσης, σέβομαι το γεγονός οτι, για κάποιος ανθρώπους, το να μπαίνεις σε εκκλησία με ντεκολτέ είναι προσβλητικό για τα πιστεύω τους.

Η λύση δώθηκε με ένα μάυρο σάλι με κρόσια και χρυσές και ασημένενιες κλωστές -grandma vintage again- et voila


Και στα δικά σας!

Υ.Γ. Όπως θα καταλάβατε από το προηγούμενο post, δεν πιστεύω οτι στη μόδα και στο στυλ υπάρχουν κανόνες. Όμως, υπάρχει ένας που πρέπει να τηρείται πιστά: ΜΗΝ ΦΟΡΑΤΕ ΑΣΠΡΑ ΣΕ ΓΑΜΟ, ΕΚΤΟΣ ΑΝ ΕΙΣΤΕ Η ΝΥΦΗ

Και πάλι, και στα δικά σας!

Σωστό ή λάθος;


Τις προάλλες, έπεσα σε μια μεταμεσονύχτια επανάληψη του Sex and the City στον Alpha: ήταν το επεισόδιο που η Carrie πάει στην κηδεία ενός σχεδιαστή φίλου της, η Σάρλοτ γνωρίζει έναν χήρο και τα υπόλοιπα δεν τα θυμάμαι. Στην εισαγωγή του επεισοδίου, η Carrie αφηγείται «μόνο σε δύο περιπτώσεις μπορείς να φορέσεις το little black dress κατά τη διάρκεια της ημέρας: όταν φεύγεις αργά από ένα πάρτυ κι όταν αποχαιρετάς κάποιον από το πάρτυ της ζωής» -δηλαδή μόνο αν είσαι ξενυχτισμένη ή πας σε κηδεία.

Έπεσα απο’τα σύννεφα: δηλαδή όταν φοράω μαύρο φόρεμα κατά τη διάρκεια της ημέρας, έχω κάνει faux-pas? Γιατί φοράω αρκετά συχνά απλά μάυρα φορέματα την ημέρα -με σώζουν σε ημι-επίσημες επαγγελματικές υποχρεώσεις και μπορώ να τα κρατήσω ως το βράδυ, αν με πάρει η νύχτα στους δρόμους (συμβαίνει συχνά). Τι να κάνω; Να καταργήσω το stylesheet19; Να παραδοθώ στην αστυνομία μόδας; Να αυτομαστιγωθώ στο Σύνταγμα;  Ή μήπως να μην ασχολούμαι με «συμβουλές» ενός φανταστικού χαρακτήρα σήριαλ του οποίου η ενδυματολόγος είναι φανατική οπαδός του «φόρα ο,τι σου αρέσει»;

Για να νιώσω λίγο καλύτερα, ανέτρεξα στη βίβλο μου, το «Απόλυτο glam» της Cinzia Felizzeti. ΚΑθώς ψάχνω το κεφάλαιο για το ‘μικρό μαύρο φόρεμα», το μάτι μου πέφτει εκεί που η ιταλίδα fashion editor γράφει οτι, το 1964, η Ζενεβιεβ Αντουάν Ντάριο διατρανώνει στο βιβλίο A guide to elegance «δεν μπορώ παρά να εκφράσω τον τρόμο που νιώθω όταν βλέπω μια κυρία με βραδινά ρούχα να κρατάει μια κροκό τσάντα, για να δικαολογήσει το γεγονός οτι την έχει αγοράσει ένα τσουβάλι χρήματα. Ένα ερπετό τόσο θαυμαστό και τιμημένο θα έπρεπε να έχει το προνόμιο να αποσύρεται στα διαμερίσματα του μετά τις 5 το απόγευμα». Αμαάν, κι άλλο λάθος σκέφτηκα, αφού συνηθίζω να κρατάω το βράδυ μια μικρή φίδινη τσάντα της γιαγιάς μου (με όχι και τόσο βραδινά ρούχα βέβαια).


Είχα αρχίσει να προβληματίζομαι σοβαρα, έτσι άρχισα να ψάχνω παλιά επεισόδια του SATC που έχω σε DVD (αφού τα έχω, γιατί βλέπω τις επαναλήψεις στον Alpha; Άλυτο μυστήριο) αποφασισμένη να πετύχω την άτιμη την Carrie με μαύρο φόρεμα καταμεσήμερο. Η αναζήτηση σταμάτησε νωρίς: στο αγαπημένο μου επεισόδιο «A woman’s right to shoes, η Patricia Field συνδυάζει -υπέροχα οφείλω να ομολογήσω- chino παντελόνι με ασημένια Manolos, μοιράζοντας απανωτά εγκεφαλικά στην Ζενεβιέβ Αντουάν Ντάριο και πετώντας στα σκουπίδια τους κανόνες της μόδας.

manolos chino carrie1a woman's right to shoes

τελικά υπάρχουν κανόνες στη μόδα; Κι αν ναι, γιατί φαίνεται τόσο ωραίο όταν κάποιοι τους σπάνε;

Twilight: Fashion horror movie


Η Kristen Stewart, πρωταγωνίστρια του Twilight, στην απονομή των κινηματογραφικών βραβείων του MTV:

α) Αγόρασε καινούργια converse και «καινούργιο κοσκινάκι μου και που να σε κρεμάσω»

β)Την χτύπησε το κότσι (νέο κορίτσι σου λέει μετά) και προτίμησε να συνδυάσει το φόρεμα της με κάτι άνετο

γ)»Δηλαδή καλύτερη είναι η Sara Jessica Parker που φοράει ο,τι φανεί του λωλωστεφανή και κάνει μόδα;Θα της δείξω εγώ», σκέφτηκε

P.S: Τελικά η απονομή των βραβείων του MTV ήταν ΠΟΛΥ κακόγουστη