Αρχείο για Σεπτεμβρίου, 2009

«Dream of californication..»

Αν είναι ένα κομμάτι του αμερικάνικου πολιτισμού που αξίζει να περάσουμε στις επόμενες γενιές, αυτό είναι οι τηλεοπτικές σειρές. Αν μάλιστα δίνουν και στυλιστική έμπνευση, ακόμα καλύτερα.

Οπως θα έχετε διαπιστώσει, κατά καιρούς αρέσκομαι στο να χαζεύω τα ρούχα των πρωταγωνιστριών του Sex and the City (όπως και ο υπόλοιπος γυναικείος πληθυσμός του πλανήτη) και του Damages.

Τελευταία -απρόσμενη- καταχώριση, η πρωταγωνίστρια του Californication Natascha McElhon. Στη σειρά (δείτε την σε πρώτη ευκαιρία) υποδύεται την μετά-χίπισσα Karen, η οποία προσπαθεί να βρει τη θέση της ανάμεσα στην «καθωσπρέπει» επαγγελματική ζωή, την ανατροφή της κόρης της και στον θεότρελο σύντροφο της Hank Moody (τον υποδύεται αριστοτεχνικά ο David Duchovny)

californication

Τη θέση της στο hall of fame του stylesheet19 κέρδισε με τον συνδυασμό της άνωθι φωτογραφίας, όπου η χίπικη φούστα, η χαλαρή μπλουζα, η φαρδιά ζώνη και το αντρικό γιλέκο συνυπάρχουν αρμονικά. Ποτέ δεν θα σκεφτόμουν να φορέσω φαρδιά μακρια φούστα με «χαχολικη» μπλούζα, κι όσο για το γιλέκο…Η McElhon όμως είναι χάρμα οφθαλμών -τουλάχιστον αν σου αρέσει αυτό το στυλ.

M-ugg-nificent or ugg-ly?

ugg

Αναδημοσίευση από το Deasy, την άλλη μου διαδικτυακή «στέγη» -πάντα με την άδεια του «Δράκου»

zara

Μπορείτε να θυμηθείτε την πρώτη σας online αγορά; Κατά 99.9% ήταν για κάτι που θέλατε πολύ και ήταν μάλλον δυσεύρετο (ή και ανύπαρκτο) στην Ελλάδα. Δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετικά, αφού το online shopping πέρασε την “εφηβεία” του ως ένα συμπληρωματικό κανάλι διανομής, με τα καταστήματα να έχουν τον πρώτο λόγο.
Οταν βλέπουμε λοιπόν μια αλυσίδα καταστημάτων όπως τα Zara, των οποίων τα καταστήματα στην Αθήνα συναγωνίζονται άνετα τα Goody’s, καταλαβαίνουμε οτι το online shopping έχει ανέβει πίστα και κινείται σε ένα τελείως διαφορετικό επίπεδο. Ο όμιλος Inditex, ιδιοκτήτης των Zara (αλλά και των Massimo Duti, Bershka, Pull & Bear, Stradivarius και Oysho) ανακοίνωσε οτι, από τον επόμενο χειμώνα, τα ρούχα Zara θα διανέμονται και μέσω διαδικτύου, στη Μ. Βρετανία και σε χώρες της Ευρώπης.
Η απόφαση της Inditex για άνοιγμα στο online shopping, εκ πρώτης όψεως, μόνο λογική δεν φαίνεται. Τόσο τo Zara, όσο και τα άλλα brands του ομίλου είναι μοντέρνα, πλην όμως οικονομικά ρούχα. Είναι χαρακτηριστικό το οτι ένα T-shirt από τα Zara μπορεί να κάνει 4 ευρώ και λίγο δύσκολα ξεπερνά τα 10. Για ποιο λόγο λοιπό να επιβαρυνθεί κάποιος με έξοδα αποστολής ή να περιμένει την παράδοση όταν μπορεί να μπει στο πλησιέστερο Zara και να αγοράσει το πρώτο μπλουζάκι που θα του “χτυπήσει” στο μάτι;
Η απάντηση είναι απλή και τη γνωρίζουν όλοι όσοι είχαν βρεθεί σε ένα κατάστημα Zara Σάββατο πρωί: το στριμωξίδι και οι ουρές στα ταμεία απαιτούν γερά νεύρα, αφού το οικονομικό μοντέλο της Zara, αυτό που της επιτρέπει να πουλά design ρούχα αξιοπρεπούς ποιότητας σε ιδιαίτερα χαμηλές τιμές, υπαγορεύει τη λειτουργία καταστημάτων με το ελάχιστο προσωπικό -δηλαδή χωρίς την πωλήτρια πάνω από το κεφάλι σου να σε εξυπηρετεί. Οπότε, ποιος δεν θα προτιμούσε να αντικαταστήσει τη  διαδικασία με ένα κλικ του ποντικού; Η inditex ενδεχομένως έχει λάβει υπόψη και μια άλλη τάση που φαίνεται να κινεί τα νήματα του online shopping σήμερα: το κυνήγι της ευκαιρίας.

Οι αναλυτές της αγοράς μόδας επισημαίνουν οτι οι γυναίκες σήμερα νιώθουν ένα είδος έξαψης όταν βρίσκουν ρούχα-ευκαιρίες σε χαμηλή τιμή και στο νούμερο τους -αυτό άλλωστε είναι το concept πίσω από το Outnet.com.  Όποιος ψωνίζει συχνά από τα Zara γνωρίζει οτι, ανάμεσα στα οικονομικά ρούχα, τα οποία συνήθως επιβεβαιώνουν τη ρήση “οτι πληρώνεις παίρνεις” μπορείς να βρεις “διαμάντια” σε ιδιαίτερα χαμηλές τιμές -αρκεί φυσικά να έχεις την υπομονή να ψάξεις. Φαίνεται λοιπόν οτι η Zara θέλει να μεταφέρει αυτό το “κυνήγι του θησαυρού” που την χαρακτηρίζει και στο διαδίκτυο, για να αποκομίσει περισσότερα. Θα τα καταφέρει, είμαι σίγουρη…

People, my bag. Bag, the people

Κάτι ο φθινοπωρινός καιρός, κάτι οι αυξημένες επαγγελματικές υποχρεώσεις και οι τσάντες από καμβά άρχισαν να μένουν περισσότερο καιρό στη ντουλάπα απ’ οτι στον ώμο μου. Και η «χειμωνιάτικη» τσάντα άρχισε να κάνει δειλά-δειλά τις πρώτες της εμφανίσεις

BLUSH-B-LUSH

Ηταν  έρωτας με την πρώτη ματιά. Πρωτοσυναντηθήκαμε στο Observatory της Σολωνος στις εκπτώσεις του Φεβρουαρίου. Το παιχνίδισμα της νάπας με το pony skin έκλεψε αμέσως την καρδιά μου. Η μάρκα Blush-B-Lush (δεν μου έλεγε κάτι). Κοιτάω δειλά το καρτελάκι με την τιμή, για να ξέρω αν το ειδύλλιο θα ευοδωθεί. Είτε λόγω «ανωνυμίας» του brand, είτε λόγω της εξαιρετικής τιμολογιακής πολιτικής εκπτώσεων του Observatory, η εν λόγω τσάντα είχε 60% έκπτωση! Αυτή ήταν η αρχή μιας υπέροχης σχέσης.

tag

Γυρίζοντας στο σπίτι, έψαξα για να μάθω περισσότερα για τις Blush-B-Lush. Είναι φτιαγμένες από την αγγλίδα  σχεδιάστρια Tara Gelpey, η οποία αυτοαποκαλείται «bag geniuse» -φαίνεται οτι και στη Μ. Βρετανία είσαι οτι δηλώσεις. Η μετριόφρων κυρία λοιπόν δηλώνει οτι εμπνέεται από τη φύση, της αρέσει να παίζει με τις αντιθέσεις των υλικών και δίνει ιδιαίτερη σημασία στις λεπτομέρειες -δείτε το γαντζάκι για τα κλειδιά και τα φερμουάρ-κλειδάκια

keyzip

Η Gekpey ισχυρίζεται οτι οι τσάντες της γίνονται ομορφότερες με το πέρασμα του χρόνου (αυτό θα το δούμε, γιατί αυτοαποκαλείται και genius, δεν είναι να την παίρνεις και πολύ στα σοβαρά). Το motto της είναι «Everyone needs a bag: You carry your life in it, so why not make it beautiful». Εχει παρουσιάσει αρκετές φορές στο London Fashion Week, έχει πάρει καλές και κακές κριτικές, κυρίως για την παρακάτω τσάντα -όχι οτι δεν της άξιζε!

ajbar 7-fashionising

photo: Photobucket/ajbar 7/fashionising

Η τσάντα μου είναι geniously great, η σχεδιάστρια έχει πολλά να δείξει ακόμα…

Shoes made for walking

P5020026

Μεταξύ μας νομίζω οτι μπορούμε να είμαστε ειλικρινείς: όσο υπέροχα κι αν είναι τα 12ποντα Louboutin, η σκέψη οτι θα πρέπει να περάσουμε μια ολόκληρη μέρα πάνω στις κόκκινες σόλες τους είναι ικανή να μας φέρει ζαλάδα χειρότερη κι από αυτή του James Stewart στον «Δεσμώτη του ιλίγγου». Αν λοιπόν βαρεθήκατε να κάνετε απόσβεση στα ψηλοτάκουνα σας με κρύα ποδόλουτρα στο τέλος της ημέρας και συχνά πεντικιούρ για επανόρθωση της ¨ζημιάς» τα νέα είναι ευχάριστα: σύμφωνα με τους Times,  τα ίσια παπούτσια είναι τα  «Manolos» της επομενης πενταετίας.

Η άνοδος των flat στο στερέωμα της μόδας έχει σημαντικό κοινωνικόοικονομικό υπόβαθρο. Σύμφωνα με την shoe buyer των πολυκαταστημάτων Browns, σε καιρούς οικονομικής κρίσης, οι άνθρωποι δεν θέλουν να είναι προκλητικοί. Το οτι ένα ζευγάρι μπαλαρίνες Lanvin από δέρμα πύθωνα (νούμερο ένα στο wish list μου για τον χειμώνα που έρχεται) στοιχίζει όσο ένα ζευγάρι Jimmy Choo δεν έχει καμία σημασία: όπως λέει συχνά το αφεντικό μου «το perception είναι πιο ισχυρό από την πραγματικότητα».  Και σε αυτήν την περίπτωση, η αντίληψη είναι οτι τα flat παπούτσια είναι πιο φθηνά από τα ψηλοτάκουνα. Η αλήθεια βέβαια είναι οτι τα flat είναι πιο οικονομικά από τα ψηλοτάκουνα, με την έννοια ότι φοριούνται πιο συχνά, άρα αποτελούν μια πιο value for money επιλογή.

Τα flat παπούτσια σκιαγραφούν κι ένα νέο είδος σεξουαλικότητας και θηλυκότητας. Κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί οτι η επίφοβη ισορροπία πάνω στα ψηλά τακούνια χαρίζει ένα χαριτωμένο λίκνισμα, σε συνδυασμό με μια «εύθραυστη» αύρα σε αυτήν που τα φορά. Σύμφωνα όμως με τους ερευνητές του WSGN (της εταιρείας έρευνας αγοράς που «προβλέπει» τις τάσεις της μόδας), η άνεση κινήσεων που δίνουν τα flat χαρίζει δυναμισμό και αυτοπεποίθηση σε αυτήν που θα τα προτιμήσει.

Τώρα αν είστε σαν κι έμενα, και ορκίζεστε στη μαύρη λουστρινένια μύτη των μπαλαρίνων Bally…λυπάμαι, χάσατε. Οι σχεδιαστές και στυλίστες πήραν πολύ στα σοβαρά το οτι τα flat παπούτσια δίνουν δυναμισμό στη γυναίκα, κι έτσι προτείνουν τα αντρικά loafers ως καλύτερη επιλογή. εγώ προσωπικά δεν θα παρω.

Ψήφο εμπιστοσύνης δίνουν στα flats τόσο η Carine Roitfeld, fashion editor της γαλλικής Vogue -εμφανίστηκε με flat στο κινηματογραφικό φεστιβάλ των Καννών, ξεχνώντας οτι κάποτε είχε δηλώσει οτι φορά τακούνια ακόμα και με τη φόρμα γυμναστικής, αλλά και η Kate Moss, η οποία εμφανίστηκε με τα μοκασίνια των παιδικών μας χρόνων (την επόμενη μέρα, εξαφανίστηκαν απ’ όλα τα ράφια).

katemossloafers

(φωτό: wenn.com)

Κάτι μου λέει οτι, του χρόνου, ο μόνος συνειρμός με τα ψηλά τακούνια θα είναι η ομώνυμη ταινία του Αλμοδοβάρ. Λέτε;

«Συνδυάστε το μαύρο βραδινό φόρεμα του ρεβεγιόν με αστραφτερά πέδιλα –οι πιο τολμηρές, ας το φορέσουν χωρίς καλσόν». Η παραπάνω φράση θα μπορούσε να ανήκει σε ένα ελληνικό editorial μόδας, δημοσιευμένο πριν από πέντε χρόνια περίπου, τότε που τα πέδιλα τον χειμώνα ήταν μια fashion extravaganza. Σήμερα, τα πέδιλα εκτός καλοκαιριού αποτελούν πρόταση από αρκετούς σχεδιαστές –εξαιρετικά κατατοπιστικό το σχετικό post στο  fashion paths.

Το μεγάλο θέμα είναι: πως φοράς τα πέδιλα τον χειμώνα χωρίς καλσόν; Και καλά τα βραδινά πέδιλα, όπου είναι δεδομένο ότι τα ποδαράκια σου θα έρθουν σε επαφή με τον χειμερινό αέρα μόνο μπαίνοντας και βγαίνοντας από το αυτοκίνητο που σε αφήνει μπροστά από την πόρτα σου –εκτός αν είσαι Αγγλίδα και τα μελανιασμένα μπούτια είναι το σήμα κατατεθέν σου; Τι γίνεται με τα καθημερινά πέδιλα, όπως αυτά που παρουσίασε φέτος  η Burberry;

burberry

Όσοι έχετε ρίξει μια ματιά στο About me, ξέρετε τι σκέφτομαι για τα πέδιλα φορεμένα με καλσόν. Ειδικά όταν βλέπω αυτά τα διαφανή, με τα δάχτυλα να ξεπροβάλλουν σαν λουκανικάκια…Κάπως βελτιώνεται η κατάσταση με τα διχτυωτά καλσόν (και πάλι όμως…), ενώ εναλλακτικές λύσεις αποτελούν τα καλσόν χωρίς μύτη (πουλάει στο Marks & Spencer) ή τα χοντρά, αδιαφανή καλσόν, όπως τα έδειξε ο Nicolas Ghesquière πριν από δύο χρόνια.

balenciaga

Εσείς θα φορέσετε πέδιλα αυτόν τον χειμώνα;

Crop…and harvest great office style

moschino

Moschino Fall 09 (φώτο: style.com)

Υπάρχει μια στιγμή στη ζωή κάθε γυναίκας,  ανεξαρτήτως ηλικίας και στυλ,  όπου συνειδητοποιεί οτι χρειάζεται ένα office outfit. Για κάποιες, είναι μια συνέντευξη για δουλειά. Για άλλες, η παρουσίαση μιας εργασίας στο πανεπιστήμιο (μη σας φαίνεται αστείο, ήταν πολύ σύνηθες ανάμεσα στις φοιτήτριες του τμήματος Οργάνωσης και Διοίκησης Επιχειρήσεων -ΟΔΕ του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών). Για μένα προσωπικά, η ανάγκη αυτή προκύπτει κάθε φορά που θέλω να συνομιλήσω με κάποιον οικονομικό διευθυντή για τις ανάγκες του περιοδικού μου (το οποίο είναι τόσο άσχετο με το blog, που καμιά φορά αναρωτιέμαι αν η σχιζοφρένεια μπορεί να εκδηλώνεται σε λανθάνουσα μορφή).

Και καλά, αν έχεις αποφοιτήσει από ένα φιλόδοξο πανεπιστημιακό τμήμα Διοίκησης επιχειρήσεων (σαν το ΟΔΕ που λέγαμε) ή  αν έχεις μεγαλώσει στα 80s και το «Εργαζόμενο Κορίτσι» ήταν η αγαπημένη σου ταινία: έχεις κάνει motto το «you dress for the job you want, not the one you have» και γλυστράς με αξιοθάυμαστη ευκολία στα power suits. Τι γίνεται όμως αν στο dress code της δουλειάς σου τα αυστηρά ταγιέρ φαίνονται υπερβολικά, ακόμα και στο πιο επίσημο ραντεβού (για παράδειγμα, αν μια δημοσιογράφος ντυθεί πολύ επίσημα για συνέντευξη, θα περάσει το μήνυμα στον συνεντευξιαζόμενο οτι «προσπαθεί» πολύ, δίνοντας του έτσι τον έλεγχο της συζήτησης -είναι καταπληκτικό το πόσα μηνύματα περνάνε τα ρούχα μας). Επίσης, τι γίνεται αν είσαι πολύ νέα ( ή μικροδείχνεις), με αποτέλεσμα να δείχνεις ελαφρώς γελοία στα αυστηρά κουστούμια;

Η λύση ακούει στο όνομα cropped pants.

burberry prorsum

Burberry Prorsum, Fall 2009 (φώτο: style.com)

Ενα παντελόνι σε αντρική γραμμή, που σταματά λίγο πανω από τον αστράγαλο είναι η καλύτερη επιλογή όταν τα όρια ανάμεσα στο επαγγελματικό και το overdressed είναι αμφισβητούμενα ή όταν δεν θες να δείχνεις σαν κοριτσάκι που έβαλε τα ρούχα της executive μαμάς του.

IPEKYOL MAIN VISUAL

απο τη φθινοπωρινή συλλογή της Ipekyol

Στις πασαρέλες του φθινοπώρου παρουσιάστηκαν με ψηλά τακούνια, όμως εγώ θα τα φορέσω με μπαλαρίνες -για «παριζιάνικο» στυλ

Προχθές άρχισα να διαβάζω το «Shopaholic takes Manhattan», το οποίο είναι εξίσου αστείο με το πρώτο βιβλίο της γνωστής σειράς –συνεπώς δεν έχει καμία σχέση με τη βαρετή, ηθικοπλαστική κινηματογραφική μεταφορά του (συγγνώμη, αλλά ως οικονομολόγος βρίσκω τον παραλληλισμό της «άσωτης» ηρωίδας με την αμερικανική οικονομία τουλάχιστον ατυχή, για να μην αναφερθώ στην τελευταία σκηνή με τις κούκλες…).

shopaholic

(photo: www.filtersage.com)

Είναι μια σκηνή λοιπόν όπου η Becky (η πρωταγωνίστρια) ετοιμάζεται για ένα weekend στην εξοχή με τον καλό της και καταλήγει να πάρει 4 τζην (ένα λίγο ξεβαμμένο, ένα πολύ ξεβαμμένο, ένα κάπρι κι ένα καινούργιο Diesel) καθώς και ΟΛΑ της τα T-shirt (που να ξέρει αν θα ξυπνήσει με διάθεση να φορέσει ένα clean-cut λευκό ή ένα μπλουζάκι από συναυλία;). Όταν η κολλητή της της υποδεικνύει να διαλέξει ένα σύνολο για πρωί, ένα για βράδυ κι ένα για δίπλα στην πισίνα, η Becky πακετάρει άλλο σύνολο για την πισίνα, σε περίπτωση που έχει ήλιο, ένα άλλο, σε περίπτωση που έχει συννεφιά, ένα άλλο αν έχει ψύχρα (!) κλπ.

Η περσόνα της Becky βγάζει πολύ γέλιο, με τις περιπέτειες της και τις προσπάθειες της να εκλογικεύσει τις παρορμήσεις της («όλα τα παπούτσια κάποια στιγμή χαλάνε! Γιατί να μην πάρω τώρα αυτά τα καναρινί πέδιλα και να προλάβω το μοιραίο; Τι να κάνω, να μείνω χωρίς παπούτσια για να αναγκαστώ να πάρω ένα νέο ζευγάρι;»). Υπό μια διαφορετική οπτική γωνία όμως, η λογική της Becky δεν είναι και τόσο αλλόκοτη. Ίσως μάλιστα, η λογική των editorial μόδας «οργανώστε τη γκαρνταρόμπα σας» να είναι πολύ πιο ανεδαφική.

Ανήκω στις γυναίκες που σκέφτονται τι θα φοράνε τον χειμώνα από τον Αύγουστο, όταν το θερμόμετρο δείχνει ακόμα 37 βαθμούς –στην ξαπλώστρα, με τη Vogue ανά χείρας. Η λογική είναι: σκέφτομαι «φέτος χρειάζομαι καινούργιο παλτό/μπότες/τζην/βραδυνό φόρεμα», απομονώνω τα κομμάτια-κλειδιά και προγραμματίζω τις αγορές μου. Η τακτική αυτή έχει κάποια αποτελεσματικότητα: αν θέλω να  αγοράσω ένα σχετικά ακριβό παλτό, πρέπει να υπολογίσω τι άλλες ανάγκες έχω, για να σκεφτώ πως θα τις καλύψω. Στα συν και το ότι, με τη λογική αυτή, η γκαρνταρόμπα μου απέκτησε κάποια κλασσικά κομμάτια-«διαμαντάκια».

shopping list

(photo: www.grabitegrok.com)

Τον τελευταίο καιρό, η τακτική αυτή δεν μου φαίνεται πλέον τόσο ελκυστική. Όταν ψωνίζεις με βάση τις ανάγκες σου, πιο πιθανό είναι να βάλεις στη λίστα ένα στενό μαύρο παντελόνι καλής ποιότητας, παρά ένα ζευγάρι λεοπάρ πέδιλα ας πούμε. Αν αυτή η νοοτροπία κρατάει χρόνια, η ντουλάπα σταδιακά γεμίζει με τα ρούχα που οι fashion editors θεωρούν «κλασσικές αξίες» και «αλάνθαστες επιλογές», που όμως δεν έχουν αυτό το “x factor” του προσωπικού στυλ.

Οι ψύχραιμες αγορές βέβαια έχουν το πλεονέκτημα της εξοικονόμησης χρημάτων. Όπως γνωρίζει κάθε γυναίκα γαλουχημένη με τις συμβουλές των περιοδικών μόδας, οι αυθόρμητες αγορές ή οι αγορές τύπου Carrie «αγοράζω φόρεμα για το αποψινό ραντεβού» οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στην οικονομική κατάρρευση, καθώς η ντουλάπα γεμίζει με ρούχα που φοριούνται σε μια και μοναδική περίσταση (σε κάποιες περιπτώσεις δεν φοριούνται καν) και μετά που λεφτά για το παλτό που λέγαμε…Μιλώντας εκ πείρας, νομίζω ότι ήρθε η ώρα να καταρρίψουμε και αυτόν τον μύθο, ο οποίος, σε μεγάλο βαθμό, στηρίζεται στα πασπαρτού κομμάτια («αγοράζω ένα skinny τζην, που μπορώ να το βάλω και στο γραφείο και στο ραντεβού»). Η καθημερινή ζωή έχει δείξει ότι η pencil φούστα που χρειάζομαι για το γραφείο δεν θα είναι ποτέ το ιδανικό ένδυμα για ποτό στην πλατεία Καρύτση, όσες αλλαγές κι αν κάνεις στο styling –σε γενικές γραμμές, τα ρούχα πασπαρτού χρειάζονται τόσα αξεσουάρ για να «μεταμορφωθούν» που ίσως είναι καλύτερα να δίναμε τα λεφτά για ένα ξεχωριστό outfit  για το γραφείο κι ένα άλλο για το ποτό στο Pairidaeza.

Προσοχή, το post αυτό δεν είναι μια μακροσκελής εκλογίκευση των αυθόρμητων αγορών (η Becky δεν με έχει επηρεάσει τόσο πολύ). Νομίζω όμως ότι αν ψωνίζουμε απενοχοποιημένα ρούχα για «ειδικές περιστάσεις» (συνέντευξη/ραντεβού με γκόμενο/γάμο), σταδιακά, η γκαρνταρόμπα μας θα γεμίσει με ρούχα που πραγματικά αγαπάμε και θα φέρουν πάντα τη σφραγίδα του προσωπικού στυλ.

Υ.Γ.: Καλό φθινόπωρο. Το περιεχόμενο του stylesheet19 θα ανανεώνεται πλέον πιο τακτικά (αυτή είναι my September’s resolution).