Winter preview (2)-Το καμηλό παλτό

Ανήκω στην τελευταία γενιά παιδιών που φόρεσε sur mesure ρούχα, ραμμένα από κάποια γιαγιά μοδίστρα ή απλά με ταλέντο στο ράψιμο. Τα παιδικά μου χρόνια είναι γεμάτα αναμνήσεις ατελείωτων ωρών ακινησίας (έτσι μου φαίνονταν τότε!) σε βασανιστικές πρόβες ρούχων διάτρητων από καρφίτσες (μετά από αυτό, άνετα θα μπορούσα να γίνω φακίρης) –κι όλα αυτά συνοδεία μουρμούρας («ανέβασε το στρίφωμα», «βάλε εδώ μια κόπιτσα», «όχι, δεν πάει εκεί η πιέτα» κλπ.) της «παραδοσιακής» μοδίστρας γιαγιάς προς την πιο «μοντέρνα», πλην ατάλαντη στο ράψιμο μαμά (sorry mum, it’s the truth!) και τούμπαλιν.

Ένα από τα δημιουργήματα της γιαγιάς ήταν ένα μαλακό καμηλό παλτό, με ζώνη στη μέση. Το πόσο σιχαινόμουν αυτό το παλτό δεν μπορώ να σας το περιγράψω, αφού δεν ήθελα να το φοράω, αντίθετα παρακαλούσα τη μαμά μου να μου πάρει πετροπλυμένο τζιν μπουφάν, για να είμαι «σαν όλα τα παιδιά» (καταραμένα  80’s, καταραμένος κομφορμισμός).

maxmara-0609-de-55467916

Αν είστε πάνω από 15 χρονών και διαβάζετε τις παραπάνω γραμμές, ήδη καταλαβαίνετε ότι χτυπάω πολλές φορές το κεφάλι μου στον τοίχο αναλογιζόμενη τι ρούχα φορούσα όταν ήμουν μικρή και δεν τα εκτιμούσα γιατί ήθελα να τριγυρνάω με «ντρίλια» (αυτός ήταν ο απαξιωτικός χαρακτηρισμός της γιαγιάς μου για τα τζην). Φανταστείτε λοιπόν πόσο χαζή νιώθω βλέποντας τα καμηλό παλτό του Max Mara και της Donna Karan να φιγουράρουν στις σελίδες του Harper’s Bazaar ως το απόλυτο trend για την επόμενη σεζόν.

dkny-0609-de-1739494

Για να επανορθώσω, σκέφτομαι να επενδύσω σε ένα καμηλό παλτό την επόμενη χρονιά: είναι classy, πιο πρωτότυπο από το κλασσικό μαύρο και σίγουρα πιο ανθεκτικό στην καθημερινότητα από ένα άσπρο παλτό (huge trend two years ago). Ελπίζω βέβαια να βρω κάτι πιο προσιτό από Max Mara και DKNY, γιατί δεν είμαι σίγουρη αν ένα παλτό από κασμίρι θα βρει θέση στους ώμους μου ή σε κάποια τραπεζική θυρίδα.

Advertisements

  1. αχ ναι, θυμάμαι πάντα τη τζολί με ένα τέτοιο παλτό, simple & chic. αλλά πρέπει να είναι πολύ καλής ποιότητας, αλλιώς δε δείχνει

    • irina

      Γι΄αυτό λέω να κάνω την επένδυση στο πρώτο μου κασμίρι.
      Θα είμαι όπως η Carrie στο βιβλίο «Sex and the city», που τον πρώτο της χειμώνα στη Νέα Υόρκη είχε μόνο μια γούνα και μια τσάντα Louis Vuitton, σκεπαζόταν τα βράδια με τη γούνα αντί για κουβέρτα και έτρωγε μόνο hot dog από το δρόμο 🙂

  2. Όλα τα παιδάκια έτσι είναι, δεν μπορείς να αποφύγεις εκείνη την φάση!
    «Ντρίλια»??!!! ΦΟβερό, και δεν το είχα ξανακούσει. Καλά, μόνο και μόνο και το άκουσμα της λέξης βγάζει μία αποδοκιμασία, ειδικά έτσι όπως φαντάζομαι ότι μπορεί να την έλεγε η γιαγιά σου. Τουλάχιστον δεν είχε πιάσει να σου μπαλώσει το επίτηδες σκισμένο τζην ΚΑΙ να του κάνει και τσάκιση, ε?

    • irina

      Ως παλιά μοδίστρα, η γιαγιά μου παινευόταν πως όταν έραβε κάτι για μια πελάτισσα «έσκιζε μετά το πατρόν, για να μη λέει οτι φοράει άλλη το ίδιο με το δικό της». Πρέπει να ήταν αυτή η ομοιομορφία των τζην που την τρέλαινε -στα 80’s δεν υπήρχαν τόσες πολλές μάρκες τζην, ούτε σχέδια.
      Χαχαχα, όχι η τσάκιση στα τζην ήταν πετρια της μαμάς!

  3. α ναι η κάρυ είχε πει και το άλλο, τα λεφτά της τα έδινε για να αγοράσει τη vogue ενώ δεν είχε να φάει…




Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s



Αρέσει σε %d bloggers: